Mirakels en menselijke dwaasheid
Men zegt dat mirakels niet
bestaan, maar aan Franciscus heeft de God van de katholieken toch een
groot mirakel gedaan en aan Ratnakaar heeft de God van de hindoes een
even groot mirakel gedaan.
En nu vraagt een zinnig mens zich toch af: is dit niet dezelfde God? Is God een hindoe of is Hij een katholiek? Spreekt Hij Latijn of spreekt Hij Sanskrit? In katholiek België was Jezus weleer Franstalig. Ik denk hierbij aan de onvolprezen Vlaamse dramaserie Jeroom en Benzamien, naar een verhaal van Ernest Claes (1947), die in 1966 voor het eerst werd uitgezonden op de BRT.
Twee neringdoeners op rust, Benzamien Van Snick, een beenhouwer, en Jeroom Meulepas, een charcutier, die allebei goed hebben geboerd, nemen hun intrek in het chique rusthuis Home St. Joseph. Ze worden bij aankomst door Mère Supérieure al direct verzocht geen Vlaams, maar Frans te spreken. “Naturellement”, zegt Jeroom: “parce que le petit enfant Jésus ne comprend pas le flamand. (Natuurlijk, want het kindje Jezus verstaat geen Vlaams.)” Jezus was ook geen federalist, zoals blijkt. Jeroom en Benzamien mogen tijdens een feest als blijk van welwillendheid dan toch een Vlaams liedje zingen: Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen over de naam van Maria. Als moederoverste hen tijdens de repetitie hoort zingen Schoner klinkt hij dan al d’andren / Onze Lieve Vrouw van Vlaandren is ze ten zeerste verontwaardigd, omdat ze al onmiddellijk misbruik maken van haar goedheid, zoals ze zegt. Gelukkig dat ze tijdig kon ingrijpen om dat Vlaandren te vervangen door België.
Als mijn vrouw dit leest zal ze wel zeggen: ”Hij krijgt het weer. De nostalgie slaat weer toe.” Kan ik eraan doen dat ik maar een klein hartje heb en dat ik indertijd heb genoten van Jeroom en Benzamien?
Wat
is er in een naam?
Eén ding is zeker: de namen
waarmee mensen God aanduiden zijn alle ontoereikend, want wat ze
aanduiden, ligt buiten het bereik van de spraak en het denken. Er
zijn geen afdoende woorden voor en geen enkele gedachte kan Hem
bevatten. Avaangmanasaagocharam,
niet te meten met de
spraak en de geest was de definitie van Shankara, de grote
wijze-filosoof. Gocharam
betekent: te meten. Men had als maat een koeienhoef. Vaangmanasaa
betekent: met de spraak en de geest. De a
aan het begin is een negatie: niet te meten (agocharam)
met de geest en de spraak.
