Boeken & publicaties

Licht van Sivananda — december 2003, nummer 452

Tekstgrootte

Y o g a   M a g a z i n e
L i c h t  v a n   S i v a n a n d a

December 2003

    Yogamagazine,
Licht van Sivananda,
December 2003, Vol. 452   

Yogamagazine
"Licht van Sivananda"
niets overtreft het

Een woord van Aanmoediging



De vos kent vele listen,
de egel één goede.

Geïnspireerd door het zingen van enkele liederen van Goeroedev Swami Sivananda ben ik begonnen aan dit Woord van Aanmoediging voor het decembernummer. Het is nog volop zomer -ik loop met mijn artikels altijd enkele maanden vooruit op de tijd. Het weer is uitzonderlijk warm en in de innerlijke kwartieren van het hart heb ik het door dat zingen eveneens lekker warm. Op het ogenblik dat dit artikel moet verschijnen, zal het winter en zonloos zijn als alles normaal verloopt. Ik dacht, laat ik in het decembernummer als het kil en koud zal zijn de lezer wat zon en wat India brengen.

BOTER BETER

De boterdief
Een vrouw die een brief aan Swami Satchidananda schreef, kreeg een antwoord dat Swamiji besloot met: "Be a butter better person." In het Nederlands: wees een boter beter mens. Ze wilde van me weten of ik kon uitleggen wat hij bedoelde. Ik was gelukkig te kunnen antwoorden dat ze aan het goede adres was.

Een van de namen van Krishna in het Sanskrit is Navanietachora. Navanieta is verse boter. Chora betekent: dief. Navanietachora betekent dus: die de verse boter steelt. In een van zijn kiertans zong Swami Sivananda: "He Krishna, aajaa makhan khaajaa." Dit betekent: O Krishna, eet onze boter. Makhan is het woord voor boter in het Hindi. De zin staat in de gebiedende wijs, in de vorm die men gebruikt om kinderen en dienaren aan te spreken. De meest gemeenzame vorm dus. De reden is dat men geen afstand wil scheppen en dat men niet de indruk wil wekken dat God ergens ver weg is in Zijn hemel. Dat Hij ver weg is, vinden de meeste mensen heel geschikt, want ze kunnen hier dan ongehinderd hun gang gaan. "Als we ooit rekenschap moeten afleggen", denken ze, "zullen we wel zien als het zover is."

Hier nu
God is hier nu. De letterlijke betekenis van de naam Krishna is: zwart. Als op een maanloze nacht de straatverlichting uitvalt en als je bovendien dan ook nog de gordijnen sluit en de lichten uitdoet, dan verdwijnen alle namen en vormen in één homogene massa van duisternis. Op dezelfde manier verdwijnen in de diepe meditatie of in Krishna alle namen en vormen in één homogene massa van zaligheid. In de Bhagavad Gietaa (IX 4) zegt Bhagavaan (de Heer):

Door Mij, de Vormloze (de Ongemanifesteerde: avyakta), is deze hele wereld doordrongen (Mayaa tatam idam sarvam jagad avyaktamoertinaa), alle wezens verblijven in Mij, maar Ik verblijf niet in hen (matsthaani sarvabhoetaani, na chaaham teshvasthitah).

Hij bedoelt dat Hij niet in hun kleine ikje is of met andere woorden niet in hun Zelfvervreemding.

Ergens in de Bhaagavatam beklaagt Krishna zich bij zijn moeder met de woorden: "Merie chotie chhotie hai." Waar priesters vroeger een tonsuur hadden, dat wil zeggen een kaalgeschoren plekje op de plaats waar ons haar een kruintje vormt, daar lieten hindoes in de oude tijd hun haar groeien. De rest werd kaalgeschoren. Dat trosje haar op de kruin wordt chotie genoemd. Degenen die Swami Sivananda's aashram bezochten, weten wellicht dat op de andere oever van de Ganges een restaurant is dat Chotievaalaa heet, dit betekent: iemand met een chotie of paardenstaart. Toen ik in augustus 1973 de aashram bezocht, zat er aan de deur van het restaurant een enorm dikke, in het blauw geschilderde man met op zijn kruin een chotie. Hij zat op een houten stoel met de benen gekruist. Met zijn vollemaansgezicht, blinkende ogen en uitnodigende stem probeerde hij klanten binnen te lokken. Bij mijn tweede bezoek, enkele jaren later, zat hij er niet meer. Wellicht was hij ziek of misschien wel overleden. Tijdens mijn laatste bezoek zat er weer zo'n man, maar al was hij zwaarlijvig toch kon hij niet tippen aan zijn voorganger. Hij was daarvoor tientallen kilo's te mager. Chhotie betekent: klein. Eigenlijk klaagt Krishna erover dat hij geen boter genoeg krijgt, waardoor zijn paardenstaart niet groeit zoals het hoort: mijn paardenstaart (merie chotie) is te klein (chhotie hai). Dat hij geen boter genoeg krijgt, betekent dat mensen niet genoeg mediteren. Swamiji's "wees een boter beter mens" betekent dus: wees een beter en actiever mediteerder en schitter met het licht van meditatie.

Over het karnen van de geest
Onvoorbereide melk kan niet met succes worden gekarnd. Melk verzinnebeeldt de geest. Ook een melkachtige geest kan niet met succes worden gekarnd. Dat wil zeggen dat je met een melkachtige geest niet kunt mediteren. Er moet aan de melk eerst een cultuur worden toegevoegd, een beetje karnemelk. De melk wordt dan ergens op een donkere plaats gezet, waar ze gedurende een nacht rustig een chemische verandering kan ondergaan. 's Anderendaags kan ze wel met succes worden gekarnd en komt de boter spoedig bovendrijven.

Aan de melkachtige geest wordt eveneens een cultuur toegevoegd. Dat is de mantra of meditatieformule. De spirituele leraar geeft zijn onderricht in de vorm van talloze lezingen, persoonlijke en algemene raadgevingen, theoretische en praktische lessen, zijn eigen dagelijks voorbeeld, vragen en antwoorden, satsangs enz. Dat hele onderricht kristalliseert zich in de vorm van de mantra, die hij zijn discipel geeft. Een mantra is een mystieke klankformule waarmee wordt gemediteerd over de Ultieme Werkelijkheid en die de zoeker in staat stelt de zwakheden van de geest te overstijgen. Die zwakheden zijn dat hij altijd naar buiten gekeerd is, dat hij altijd een voorwerp nodig heeft om op te rusten en dat hij zich nooit kan houden aan één voorwerp of met andere woorden dat hij door en door rusteloos is. Door de mantra ondergaat de geest een subtiele verandering. Zelfs als je hem jarenlang vergeet, zit hij toch ergens in de diepte van je geest en oefent hij van daaruit een weldoende invloed uit en zal hij je op zeker ogenblik te hulp komen en je leiden op het Yogapad, het pad dat verlicht en verlost. De geest moet door de discipel worden gekarnd door de mantra op de voorgeschreven wijze te herhalen. Het karnen is de dagelijkse, diepe en systematische meditatie. Het resultaat is de boter waarop Krishna zo verzot is.

Papa Ramdas vertelde het volgende verhaal
Een man aanriep een demon. De demon verscheen hem en vroeg waarom de man hem aanriep. "Om mij te dienen", was het antwoord. De demon zei: "Ik wil u graag dienen, maar ik ben een heel ongeduldig iemand en wil altijd bezig worden gehouden. Zodra u me niet meer bezighoudt, zal ik u verslinden." "Geen probleem", zei de man, "bouw mij een paleis." In een oogwenk stond het er. "Leg een tuin rond het paleis aan." Ook dat was zo gebeurd. In de kortste keren wist de man niet meer wat te bedenken. De woorden van de demon indachtig, spoedde hij zich, half dood van schrik, naar de wijze van het dorp en legde hem zijn probleem voor. De wijze zei: "Neem een bamboestok. Steek hem in de grond. Smeer hem goed in met olie en vraag de demon er onophoudelijk op en af te klimmen." De demon werd dat in de kortste keren kots beu en sloeg op de vlucht. De demon is de geest. De bamboestok is de mantra. Het op- en afklimmen is de herhaling van de mantra (mantrajapa).

De geest is nu eens depressief, dan weer opgewekt. Meestentijds is hij in een staat die ergens tussen depressiviteit en opgewektheid ligt. Door de herhaling van de mantra verwerft hij concentratie (ekaagrata, onepointedness). Uiteindelijk verdwijnt hij (nirodha). Dit is de staat van Yoga, die door Maharshi Patanjali in zijn Yoga Soetra (I 2) wordt bepaald als Yogash chittavritti nirodhah, Yoga is de beheersing van de golven in de denkstof.

De meditatie die je in je meditatiekamer beoefent, moet natuurlijk worden ondersteund door wat je in je dagelijks leven doet, anders is het dweilen met de kraan open. Swamiji's gouden raad, wees een boter beter mens, is daarmee duidelijk gemaakt.

DE GROOTSTE
BERGBEKLIMMER

Over prioriteiten
Het was dit jaar vijftig jaar geleden dat Sir Edmund Hillary als eerste de Mount Everest beklom, de hoogste berg van de Himalayas. Mensen zijn doeners, presteerders. Ze verzetten hemel en aarde voor sommige verworvenheden, zoals het beklimmen van een schier ontoegankelijke bergtop. Hun handen en voeten bevriezen, zijzelf en hun gezellen komen om onderweg. Ze spenderen een fortuin aan de voorbereiding van de onderneming. En als ze de top bereiken, kunnen ze er zelfs geen kop koffie bestellen.

Swami Chidananda vertelde me langgeleden dat Goeroedev, toen hij het nieuws van Sir Edmund Hillary's succes vernam, in de drukkerij een affiche liet drukken waarop zijn foto stond en de woorden: "Sivananda is de grootste bergbeklimmer, want hij heeft het Zelf beklommen."

Vier jaar later (1957) schreef hij:

Attlee is slechts de koning van Engeland.
Stalin is slechts de koning van Rusland.
Truman is slechts de koning van Amerika.
Nehroe is slechts de koning van India.
Maar Sivananda is de koning van de hele wereld,
want zijn rijk kent geen grenzen.

Dit zijn geen voorbeelden van zelfverheerlijking. Ze vormen de essentie van Goeroedevs oepadesha of spiritueel onderricht. We voelen ons klein, we maken onszelf klein. Het zelfbeeld waarmee we rondlopen, hebben we ons met veel ijver eigen gemaakt in de loop van jaren. We werden daarbij grif geholpen door onze omgeving. Als mensen in de spiegel kijken, zien ze vaak iemand die ze alles behalve beminnelijk vinden. Ze willen dan ook van dat zelfbeeld af.

Sommigen doen dat op een radicale manier met een touw, een pistool of pillen of ze springen in het water of onder de trein. De meeste mensen doen het evenwel op de langzaamaan manier: ze roken zich een ongeluk, ze drinken zich dood, ze slikken zich onnozel, ze rijden zich te pletter. Aan die zelfhaat komt maar op één manier een einde en dat is door te ontdekken wat je in wezen bent. Die ontdekking of die Zelfherkenning heeft altijd iets jubelends. En ik spreek niet uit boekenwijsheid.

Een mens moet de juiste prioriteiten stellen. Maar wat zijn de juiste prioriteiten? Wat je op je sterfbed zult betreuren te hebben gedaan en niet te hebben gedaan.

Op zijn sterfbed zegt niemand: "Had ik maar meer overuren gedaan. Had ik maar duurdere wagens gekocht. Had ik maar meer gerookt en gedronken. Had ik maar meer mensen gekwetst. Had ik maar meer tv gekeken." Neen. Het zal meer in de lijn liggen van: "Had ik mijn partner en kinderen maar wat liever gezien. Had ik maar meer gemediteerd."

Heb je vuur voor mij?
Een van de belangrijke raadgevingen van Jezus was: "Zet je licht niet onder de korenmaat." Dat doen we echter bijna allemaal. We verwachten alle heil altijd van buiten ons en van anderen.

Het is zoals de man die in het midden van de nacht op de deur van zijn buur ging kloppen. Het was helledonker. De man had dan ook zijn lantaarn meegenomen. De buurman opende de deur en vroeg waarom hij werd gewekt in het putje van de nacht: "Is er iets ergs gebeurd?" De man antwoordde: "Ik heb een onbedwingbare drang om een pijp te roken, maar ik heb geen lucifers. Heb je geen vuurtje voor mij?" De buur antwoordde: "Maar, man, ben je niet goed wijs? Je hebt toch je lantaarn bij de hand."

De grootste misdaad die men tegenover iemand kan begaan is dat men hem zich klein doet voelen.

De grootste gift die men iemand kan doen, is dat men hem teruggeeft aan hemzelf. En daar is het in Yoga om te doen.

SONG OF KANAHAI

Uit de Satsang
Song of Kanahai is de titel van een lied van Goeroedev Swami Sivananda dat op onze CD 4 staat onder nummer 16 (bestelling: zie blz. 2). Het is wat de inhoud betreft van dezelfde strekking als Swami Satchidananda's hierboven verklaarde "wees een boter beter mens". Het beschrijft de gevoelens van iemand die mediteert over Krishna. "Ik heb voor jou een huis gebouwd in mijn hart", zegt hij. Building (gebouw) is een Engels woord.

Soms zong Swamiji ook: "Ik heb voor jou een paleis gebouwd in mijn hart."

Swami Sivananda kon een eenvoudig gesprek voeren in het Hindi. In zijn Engelse liederen laste hij soms Hindi, Sanskrit en af en toe ook Tamil, zijn moedertaal, in. Hij zong zijn liederen in de satsang of tijdens zijn lezingen.

Dat werd opgenomen en daarna uitgeschreven om te worden gepubliceerd. Bijna al zijn liederen en de meeste van zijn kiertans werden gebundeld onder de titel Inspiring Songs and Kirtans. Degenen die de opnamen uitschreven, hadden soms ook maar een gebrekkige kennis van het Hindi, het Sanskrit en soms zelfs van het Engels. Bovendien was de opnameapparatuur in die tijd nog niet wat ze nu is.

Door al die redenen is het in enkele gevallen niet gemakkelijk te achterhalen wat Swamiji precies bedoelde, vooral ook omdat hij soms dialect gebruikte. Mijn studie van het Hindi en het Sanskrit aan de universiteit van Gent, waar ik me liet inschrijven nadat ik met pensioen ging, was een grote hulp. Ook kan ik altijd terugvallen op de raad en het advies van een goede vriend uit Breda, Avinaash (Alphonse van Well). We communiceren via e-mail.

Je vindt bijvoorbeeld op onze website een gedicht in het Sanskrit van zijn hand ter gelegenheid van het zevenendertig jarig bestaan van Yoga Vedanta Aalst, Shivaanandashivanaaraayanashatkam (zes verzen over Sivananda, Siva en Narayana), dat hij bij die gelegenheid kwam voordragen in de abdij van Drongen waar de viering plaatsvond.

Over een tempel zonder steen en mortel
Kanahai moet eigenlijk zijn Kanhaiyaa. Dit is een diminutief of verkleinwoord. Het betekent zoveel als kleine jongen, lieve jongen. Het is een naam van Krishna: Krishna Kanhaiyaa, main tere khaatir hridaya andar building banaayie. Hridaya andar: in mijn hart. Tere khaatir: voor jou. Banaayie komt van het werkwoord banaanaa, maken.


Come here, my dear Krishna Kanhaiyaa
Main tere khaatir hridaya andar building banaayie.

Kom hier, mijn beste jongen Krishna,
Ik heb voor jou een huis gebouwd in mijn hart.

For you my dear kaaga oeraayaa,
Sugar-candy butter sadileri tere rijhaayaa.

Voor jou, beminde, heb ik de kraaien (kaaga) verjaagd (oeraayaa).
Er is kandijsuiker en boter waar je zo van houdt.

So much delay, so much delay, toem kyon laghaayie.
Main tere khaatir hridaya andar building banaayie.

Zoveel vertraging. Waarom ben je zo laat?
Ik heb voor jou een huis gebouwd in mijn hart.

Remembering every day aansoe bahaayaa,
Come to house, my dear, aaratie phiraayie.

Mij je elke dag herinnerend, heb ik geweend.
Kom naar huis, beminde, ik zal licht voor je wuiven.

Why far, why far, rahe Kanhaiyaa,
Main tere khaatir hridaya andar building banaayie.

Waarom ben je zo ver weg, jongen?
Ik heb voor jou een huis gebouwd in mijn hart.

De betekenis is eenvoudig. De bhakti of toegewijde heeft voor Krishna een huis gebouwd in zijn hart. Hij heeft er de kraaien verjaagd, die op een hinderlijke manier lawaai maken en de slaap verstoren. De kraaien zijn in dit geval alle negatieve en egoïstische gedachten en gevoelens. Hij heeft zoetigheden en boter klaar gezet. Hij heeft met andere woorden lang gemediteerd.

Elke dag heeft hij aan Krishna gedacht en voor de scheiding van hem vele tranen (aansoe) vergoten. "Kom naar huis", smeekt hij, "ik zal het offerlicht voor je wuiven (aaratie). "Waarom talm je zo lang? Waarom ben je zover weg?" vraagt hij vertwijfeld.

MEDITATIE, GEEN MEDICATIE

Hari
Op CD 3 nummer 17 staat een ander interessant lied van Swami Sivananda Song of Sadhana Week. Geregeld organiseerde Goeroedev saadhanaaweken. Hij zette de Oriëntatie op muziek. In een rampjaar zong hij:

Vele koeien stierven dit jaar, er is geen melk. Probeer Gangeswater te drinken en wees gelukkig. Keer terug naar de natuur al is het uit noodzaak. Probeer je thee te drinken zonder melk en wees gelukkig. Je kunt zelfs geen atta, dhal (basisvoedsel) krijgen, het voedsel is gerantsoeneerd. De voedselprijs is ontzettend gestegen. Er is rampspoed over de hele lengte en breedte van het land. Laten we bidden voor de vrede van de wereld. Om Tat Sat. Om Tat Sat. Om Tat Sat. Om Shaantih Om Shaantih Om Shaantih Om.

In het lied komt een zin in het Hindi voor waarin Goeroedev ons zegt wat te doen in zo'n situatie, dat wil zeggen als alles tegenzit:

Soekhaa roekhaa thoraa khaake, aasan men baito,
Hari smaro Hari japo Hari dhyaana karo.

Droog, saploos, weinig of helemaal niets, ga zitten met de benen gekruist,
Denk aan Hari, herhaal Hari, mediteer over Hari.

Over de uitspraak:

a is kort, aa is lang; e en o zijn altijd lang; oe is de lange oe (u); kh, th, dh vormen telkens één letter; het zijn geaspireerde letters: de k, t en d worden gevolgd door een aangeblazen h.

Hari is degene die het lijden en de onwetendheid verdrijft. Soekhaa betekent: droog. Roekhaa betekent ongeveer hetzelfde: saploos. Er is alleen droog brood, droge rijst te eten zonder iets erbij. Het zijn moeilijke tijden. Thoraa betekent: weinig en khaake betekent: helemaal niets. Zit in een aasana, een stevige zithouding.

Avinaash liet me weten dat Hari smaro geen goed Hindi is en dat Swamiji het verward heeft met het Sanskrit Harim smara. Het moet zijn: Hari kaa smaran karo. Karo betekent: doe. Smaran is een zelfstandig naamwoord. Hari kaa smaran betekent dus: de herinnering aan Hari.

Swamiji organiseerde zijn saadhanaaweken tijdens de vakanties, zodat de mensen van over heel India naar de aashram konden komen. Die vakanties volgenden het Engelse model: Pasen, Kerstmis, nieuwjaar enz. Brahmanen zeiden hem dat dit geen geschikte periodes waren, omdat de sterren niet goed stonden. Hij zei: "Laten we de mahaamantra herhalen om het negatieve effect van de sterren te neutraliseren." Dag en nacht herhalen ze sedertdien, dus al meer dan vijftig jaar lang, in de oude bhajan hall van de aashram, de mahaamantra:

Hare Raama Hare Raama Raama Raama Hare Hare,
Hare Krishna Hare Krishna Krishna Krishna Hare Hare.

Ieder uur luiden ze de bel om te tonen dat ze alert zijn en niet slapen.

Aasana
Aasana betekent zitplaats of zithouding. In zijn lied bedoelt Swamiji natuurlijk de zithouding. In Hatha Yoga wordt met aasana elke Yogahouding bedoeld. Maharshi Patanjali bedoelt er de zithouding mee. Aasana is de derde trede of anga van het achtvoudig pad van Maharshi Patanjali's Ashtaanga Yoga (ashta: acht) of Raaja Yoga. Raaja betekent in dit geval: koninklijk of voor iedereen toegankelijk. Aan zee heb je nog koninklijke banen. Dit zijn wegen die in beide richtingen berijdbaar zijn. Ze zijn toegankelijk uit alle zijstraten en voor alle mogelijke voertuigen en ook voor voetgangers. De eerste twee treden zijn yama en niyama. Yama geeft richtlijnen over hoe men moet omgaan met relaties, niyama over hoe men moet omgaan met het lichaam en de geest. Aasana is Sanskrit. In het Hindi zegt men aasan: Hindisprekers slikken de uitgangs-a in.

Vele jaren geleden, tijdens een lezing in de feestzaal van het stadhuis van Aalst, en ik herinner het me of het gisteren gebeurde, had Swami Satchidananda het over de zithouding. Hij zei: "Toen men de stoel uitvond, vond men het ziekenhuis uit." Op dat eigenste ogenblik schoof de stoel van iemand die aan de zijkant zat, waar de vloer enkele centimeters hoger ligt, naar beneden. De man kon nog juist overeind springen, maar zijn stoel viel met een kletterend geluid omver. Swamiji speelde er op in: "Somebody starts bringing it into practise already, breaking his chair. Iemand begint het al in praktijk te brengen door zijn stoel te breken." De zithouding is voor de meeste Westerlingen een probleem. Ze zijn verkrampt in hun bekken en stijf in hun knie- en enkelgewrichten. Toch kan ik iedereen aanraden er zo spoedig mogelijk mee te beginnen te leren zitten met de benen gekruist. Het is de beste van alle Yogahoudingen. Als men op een stoel of in een zetel zit, neemt de leuning de functie van de wervelkolom over, die dan ook spoedig begint te degenereren. Het cultiveren van de zithouding keert dat proces om.

Ik heb een beschadigde rug als gevolg van een kettingbotsing op de autostrade enkele jaren geleden. Het is altijd nuttig een stevige rug te hebben. Dat werd op dat ogenblik nog eens bewezen. Ik hoorde tijdens de klap mijn rug onheilspellend kraken. Gelukkig was er niets gebroken, maar de ligamenten in de lage rug werden beschadigd. Ik nam geen pijnstillers, maar gedurende veertien dagen wist ik niet waar te kruipen van de pijn. Gelukkig speelde mijn rug niet op terwijl ik neerlag, maar overeind komen, gaan liggen en lopen waren een marteling. Als ik 's morgens opsta, heb ik nog altijd last. Pijn is een groot woord, maar ik zou toch niet de horlepijp kunnen dansen. Daarvoor zijn het ongemak en de stijfheid een ietsje te groot. Hoe meer pijn het doet, hoe meer men zich gaat ontzien en hoe meer men zich ontziet hoe erger de kwaal wordt, want dan gaan de kneuzingen verkalken. Dit is een vicieuze cirkel. Dit indachtig doe ik in mijn bed zelf de Cobrahouding (achterwaartse buiging) en zodra ik in mijn Yogakamer ben doe ik de voorwaartse buiging staande. In beide gevallen de duur van een Sanskrit vers dat ik in gedachten langzaam herhaal met meditatie over de diepe betekenis:

Shaantaakaaram (maker van vrede) bhoejagashayanam (die rust op de slang) padmanaabham (aan wiens navel het heelal ontspringt) soeresham (heerser over alle goden) vishvaadhaaram (drager van het heelal) gaganasadrisham (wijds als de hemel) meghavarnam (met de kleur van een wolk) shoebhaangam (fascinerend mooi) lakshmiekaantam (Heer van Lakshmie), kamalanaayanam (met ogen als een lotus) yogibhirdhyaanagamyam (die door Yogis wordt benaderd met meditatie) vande (ik vereer) vishnoem (de aldoordringende Werkelijkheid) bhavabhayaharam (die alle angst uit de geest verdrijft) sarvalokaikanaatham (Heer van alle werelden)."

(Dit vers staat op de cd met De Duizend Namen van Vishnoe.)

Dan kan ik gaan zitten onder mijn meditatiedoek en binnen enkele minuten verdwijnen het ongemak en de stijfheid volledig. Na een tijd begint mijn wervelkolom op een prettige manier te kraken. Dit zijn eigenlijk de ligamenten die "Dank u!" zeggen. Mijn rug begint zich dan vanzelf te strekken. De tussenwervelschijven vullen zich met water en worden volumineuzer. Ze drukken de wervels meer uit elkaar en dat doet de rug kraken.

Mettertijd
Mettertijd leer je met geduld en oefening een lange tijd onbeweeglijk te zitten. Een uur is bij mij zo om. Ik moet er soms moeite voor doen om te stoppen. Daarna kan ik zonder moeite 12 maal Groet aan de Zon, kriyaas en Yogahoudingen beoefenen en is het lichaam daarna de hele dag pijnvrij en fit. Ik geloof niet erg in pillen en geneesmiddelen, want er is geen enkel geneesmiddel dat geen nevenwerkingen heeft. An apple a day keeps the doctor away, is natuurlijk larie al heb ik niets tegen appels, wel integendeel, het is heel gezond en best lekker en goed voor de tanden. Maar wat Yoga a day keeps the doctor away is de zuivere waarheid. Houd het hoofd koel, de voeten warm, vul met mate uwen darm, houd het achterpoortje goed open en laat de dokter naar de duivel lopen. Ik denk dat het vader Kats was die het lang geleden schreef. Ik voeg er altijd aan toe: laat de apotheker, de politieagent, de advocaat, de rechter enz. laat ze allemaal naar de duivel lopen. Dat is niet onvriendelijk bedoeld jegens die mensen. Ze doen ook maar hun werk en ze moeten ook leven. Goeroedev zei, en hij was zelf een arts:

Als je ziek bent ga bij de dokter, want hij moet ook leven. Ga met je voorschrift bij de apotheker, want hij moet ook leven. Als je thuiskomt, gooi de medicijnen in de vuilnisbak, want je moet ook leven.

Ook schreef hij:

Van één dokter krijg je een voorschrift, van twee dokters een advies, van drie dokters je crematie.

Alvorens over te schakelen op pillen zou men een poging moeten ondernemen om het op een andere manier op te lossen. Iemand krijgt bijvoorbeeld hoge bloeddruk en begint er pillen voor te nemen waar hij dan de rest van zijn leven aan vastzit. Als men eens probeerde zo zoutloos mogelijk te eten en diep te ontspannen door naar de Yogales te gaan of met onze cd's De stille Kracht of Oefenen met Narayana dan behoorde het probleem wellicht spoedig tot het verleden.

Maharshi Patanjali formuleert de zithouding als volgt (II 46):

Sthirasoekhamaasanam. Aasana is wat vast en gemakkelijk is.
Sthira: vast; soekham: gemakkelijk; aasanam: houding.

Het is niet gemakkelijk in één en dezelfde houding te blijven gedurende een lange tijd, zelfs niet in het leven van elke dag. Het begint na een tijd ergens te jeuken, je krijgt een lichte kramp, je zit niet gemakkelijk enz. Je ontwikkelde ook allerlei tics, zoals krabben, neuspeuteren, in je haar wrijven, je sokken optrekken en noem maar op. Swami Sivananda noemde dit the rat-holes of life. Ratten graven kanalen in de dijken waardoor het water wegsijpelt. De dijken verzwakken daardoor en als ze niet tijdig worden verstevigd en hersteld, breken ze met alle dramatische gevolgen van dien. Lichamelijke en geestelijke toxines of gifstoffen maken het lichaam stijf en onhandelbaar en de geest rusteloos. Wat het lichaam stijf en de geest star maakt en de energie doet wegsijpelen, kan het lichaam en de geest ook doen breken. Het lichaam en de geest moeten soepel en meegaand zijn. Om die reden worden een aantal andere Yogahoudingen dan de zithouding beoefend. Ze maken het lichaam lenig en de geest helder en rustig en helpen hen zich te ontdoen van allerlei gifstoffen. Heel wat mensen beperken hun beoefening tot de wekelijkse Yogales. Het is natuurlijk beter dan niets, maar het is niet voldoende. Wat in de les werd geleerd, moet thuis worden beoefend met regelmaat, zonder overdrijving en met blij gemoed, niet met een wonderoliegezicht.

Hoe de zithouding vast en gemakkelijk kan worden, beschrijft Patanjali in de volgende soetras:

II 47. Prayatna shaitilyaananta samaapattibhyaam. Door het verminderen van de natuurlijke neiging en door meditatie over het oneindige.

Prayatna: de natuurlijke neiging tot rusteloosheid; saitilya: door te verminderen; ananta: het oneindige; samaapattibhyaam: door te mediteren over, samenkomend met.

Door de zithouding bevries je als het ware het beeld. De natuurlijke neiging tot bewegen, rusteloosheid, vereenzelviging met het lichaam en de geest en met allerlei activiteiten, zintuiglijkheid enz. wordt stelselmatig verminderd.

Ananta is ook de Aadisesha, de duizendkoppige cobra die de wereld op zijn kop draagt. Deze cobra verzinnebeeldt de zwaartekracht en de levenskracht of Praanashakti. De cobra werd als symbool gekozen, omdat mensen geloven dat hij kan leven van lucht alleen. In de traditie mediteren Yogis dan ook over deze Aadisesha of Ananta. Maar je kunt mediteren over alles wat groot of oneindig is. Wat is oneindig? God is oneindig, de ruimte is oneindig, de schepping is oneindig. Je kunt mediteren over de Himalayas, de oceaan, het uitspansel. Om het even. Wat je ook maar inspireert. Dit neemt de geest weg van het lichaam en maakt de zithouding stevig en gemakkelijk.

II 48: Tato dvandvaanabhighaatah. Daarna is men onverstoord door de tegenstellingen.

Tato: daarna; dvandva: de tegenstellingen: anabhighaatah: onverstoord.

De tegenstellingen zijn hitte en koude, hoog en laag, arm en rijk, eer en schande enz. Al is het koud of warm, al hemelt iemand je op of beledigt hij je, je blijft onverstoord of volstrekt neutraal.

Af en toe
Swami Sivananda was een actief man, maar af en toe trok hij zich uit alle activiteit terug. Hij placht dan te zeggen:

Naaham na toem daftar goem.

Dit betekent: noch ik noch jij, het kantoor is gesloten.

Daftar is een leenwoord uit het Perzisch en betekent: kantoor. Ook goem komt uit het Perzisch en betekent: zoek of kwijt.

Zo'n twintig jaar geleden was Swami Chidananda voor de zoveelste keer op bezoek. Een van de programma's vond plaats in Gouda. Gastvrouw was Truus Koppers, in die tijd leerlinge aan de Yoga Academie Aalst. We deden een boottocht op de rivieren van Gouda met onze vele internationale gasten, die door Truus allen gratis waren uitgenodigd. Ze scheurde er haar broek aan. Er waren vele mensen uit Gouda en omstreken ingeschreven voor de boottocht en Truus deed ze maar betalen bij het begin van het programma. Maar die week verscheen in de krant een artikel waarin stond dat een boeddhist de mensen kwam bekeren. Velen kwamen niet opdagen. Truus verloor geld, maar degenen die niet kwamen, misten iets enigs, iets onbetaalbaars. Dwaasheid wordt betaald.

Truus had ook een lezing georganiseerd in een zaal die tevens dienst deed als balletzaal. De muren waren dan ook rondom bezet met spiegels. Toen Swami Chidananda binnenkwam, boog hij met samengevoegde handen herhaaldelijk diep neer. Hij dacht immers dat er nog swamis aanwezig waren, die beleefd groetten en die ook hij even beleefd teruggroette. Plots drong het tot hem door dat hij zichzelf in de spiegels zag.

In een dorp in India was er een hondenplaag. Niemand kon nog slapen. De hele nacht vochten en blaften de honden. Ten einde raad bouwden de dorpelingen een kleine hut, plaatsten tegen een van de wanden een spiegel en zetten vóór de spiegel een bord met eten. Er was een deurtje waardoor een hond naar binnen kon, maar hij kon dan niet meer naar buiten. Als dat gebeurde, hoorden ze verwoed en woedend geblaf. Toen dat na lange tijd ophield, haalden ze het kadaver van de dode hond weg. Het bord met eten was onaangeroerd gebleven. Op zekere dag zagen ze een hond door het deurtje gaan, maar het verwachte geblaf bleef uit. Ze hoorden helemaal niets. Toen ze nieuwsgierig gingen kijken, zagen ze dat de hond het bord met voedsel had leeggegeten en dat hij rustig lag te slapen. Het was de hond van een Yogi die wat verder in een grot woonde en er zijn oefeningen en verstervingen deed. Hij zag zoals zijn baasje zichzelf in de spiegel en niet een andere hond zoals zijn voorgangers.

Paropakaara
Goeroedev Swami Sivananda vergeleek de wereld met de staart van een hond. De staart van een hond is altijd in beweging en rusteloos. Je kunt hem in een buis steken en denken dat je het probleem hebt opgelost. Maar trek de buis weg en hij is weer heel en al beweging en rusteloosheid. Dat is het wat Krishna bedoelt als Hij zegt (III 33):

Wat kan beheersing doen? Nigrah (beheersing, onderdrukking) kim karishyati?

Hij zegt echter niet: wat kan discipline doen? Een dergelijke vertaling doet de Schrift geweld aan.

Velen zijn gekomen om de wereld naar hun hand te zetten. Ze handelden vanuit het gevoel iemand te zijn en iets te kunnen doen. Maar de wereld gaat al miljoenen jaren lang mee en gaat zijn eigen gang, geleid door een Hogere Kracht, die geen hulp van ikjes nodig heeft. De mens is hier maar een moesaafir, een pelgrim. Hij hoort hier niet echt thuis en niets behoort hem hier toe. Hij kwam met lege handen en moet uiteindelijk weer gaan met lege handen. Zijn doel moet dan ook iets zijn dat niet van deze wereld is. Wat hij moet doen, zeiden de oude wijzen, is zichzelf verbeteren en zijn sluimerende talenten ontwikkelen, zodat hij zoveel mogelijk goed kan doen voor zijn medeschepselen alvorens dit tranendal te verlaten. Dit is India's hoogste ideaal. Ze noemen het paropakaara, het dienen van anderen. Dit ont-ikt de persoonlijkheid op een doeltreffende manier. Goeroedev vroeg aan een chirurg die zijn aashram bezocht welke operaties hij al had uitgevoerd. De chirurg gaf een opsomming. Goeroedev vroeg hem: "Heeft u al een egodichotomie of egoamputatie uitgevoerd?" Wat zou jij antwoorden als Goeroedev het je vroeg?

Tot slot een raadsel
Je bent op weg naar de hemel. Op zeker ogenblik splitst de weg zich. Op het kruispunt staan twee wezens die er precies eender uitzien. Maar de ene is een duivel en de andere is een engel. De duivel liegt altijd. De engel liegt nooit. Je mag aan één van beiden één vraag stellen om te weten te komen welke weg je moet inslaan om in de hemel te komen. Welke is die vraag? Wie het antwoord vindt mag het me laten weten. Het antwoord verschijnt in het volgend nummer.

In dit nummer werd zodoende je hart aangesproken en ook je geest en dat is goed en gezond. Zoals Goeroedev geloof ik in een integrale ontwikkeling of met andere woorden in de ontwikkeling van de hand, het hoofd en het hart. Alle drie beginnen met een h. Zet die drie h's boven elkaar en je hebt een mooie ladder om naar de Zelfverwerkelijking toe te klimmen.

Narayana




EEN ONS PRAKTIJK IS BETER DAN TONNEN THEORIE

DE LOTUSHOUDING (2)

Als je rechtop zittend met het linkerbeen gebogen en de linkerhiel tegen het perineum (plek tussen anus en geslachtsorgaan) gemakkelijk zit terwijl het linkerbeen ontspannen op de grond ligt, dan is de tijd gekomen om een stap verder te gaan.

Leg de linkervoet op de rechterdij zo dicht mogelijk bij de buikwand en met de hiel tegen het schaambeen. Druk zachtjes en op een gelijkmatige manier het linkerbeen in de richting van de grond. Houd dit elke dag een beetje langer vol.

Zet daarna de handpalmen vóór de borst tegen elkaar en mediteer over de oneindigheid. Voel dat je het Absolute aanraakt en ermee versmelt.

Doe hetzelfde aan de andere zijde.

Neem rustig de tijd en geef het de tijd. "Take it easy,
don't be lazy", placht Swami Satchidananda te zeggen. Dit betekent: doe het kalm aan, maar wees niet lui. Dat leerden we toch al van De Schildpad en de Haas van La Fontaine: "Rien ne sert de courir, il faut partir à point. Le lièvre et la tortue en sont un témoignage.» Het is me bijgebleven uit mijn schooltijd. Het is vreemd hoe sommige dingen onuitwisbaar kunnen blijven hangen.


STEUN ONS WERK:
KOOP EEN BOEK

YOGAKOMPAS

Yogakompas werd uitgegeven in 1975 en werd sedertdien al herdrukt.

180 blz., geïllustreerd.

Inhoud
Kriyaa Karma Yoga
Yogafilosofie in dertig lessen
De Yoga Darshana (Yoga Soetra) van Maharshi Patanjali Zelfkennis, van de grote wijze Shankara (achtste eeuw)
Sivananda Gita, een autobiografie van Swami Sivananda in zijn eigen handschrift

Een wonderbaar boek dus met een rijke inhoud. In 1975 was drukken nog heel duur, omdat de zetter het allemaal nog met de hand moest typen. Tijdens zijn bezoek in 1972 eindigde Swami Chidananda's wereldreis in Aalst. De schrijfmachine die hij overal had meegezeuld om er zijn briefwisseling op te doen, kon niet in zijn valies. Hij riep me en vroeg: "Wie doet hier de Karma Yoga?" Hij bedoelde: wie maakt het eten klaar, maakt de aashram schoon enz. Ik antwoordde: "Lakshmie." Hij riep: "Lakshmie!" Hij gaf haar de schrijfmachine en zei: "Dit is voor jou." "Maar ik kan niet typen", antwoordde ze. " "Je kunt het leren", zei Swamiji. Ze begon toen Swamiji vertrokken was ijverig te oefenen. Ons maandblad werd nog gestencild in die tijd. Ze typte van dan af elke maand het maandblad tot in 1985. Van in 1985 werd Licht van Sivananda gedrukt. Ze typte de tekst voor Yogakompas op stencils, omdat die gemakkelijk en onzichtbaar konden worden verbeterd met corrector als men het degelijk deed. Ik maakte een afdruk en bezorgde die aan de drukker. Je zult vaststellen dat de tekst foutloos getypt is. Ze werd in de kortste keren een expert. Dit bewijst dat devotie van een berg een molshoop maakt. Ze typte ook een ander wonderbaar boek: Kijk op Yoga, Groot Satsangboek, dat jammer genoeg al enkele jaren uitverkocht is. Dit boek bevatte hele bladzijden Sanskrit en Tamil en er sloop niet één foutje in. Beide boeken waren belichamingen van Goeroebhakti of devotie voor de spirituele leraar. Het is misschien niet meer van deze tijd, toch is het nog altijd van evenveel waarde en een bron van onmetelijke zaligheid.


Alles is yoga
Swami Chidananda

Ere zij die ultieme, eeuwige, universele Werkelijkheid, die zich manifesteerde in een glorierijke persoonlijke vorm van totale goddelijkheid als de wereldleraar, Heer Krishna, en die zich openbaarde in en door de wijsheid-onderrichtingen van de Bhagavad Gietaa die Hij aan de hele mensheid gaf, voor alle tijden, door zijn geliefde en toegewijde discipel, de krijger-prins Arjoena. Hij openbaarde niet alleen zijn goddelijke aard door de leringen van de Bhagavad Gietaa, Hij openbaarde ook hoe de mens Hem volledig kan verwerkelijken en ervaren en uiteindelijk met Hem versmelten en één met Hem worden. Dit alles onderrichtte Hij in 700 korte verzen verdeeld in 18 hoofdstukken. En wat is zijn belangrijkste onderricht? Wat is zijn belangrijkste methode om de bovenmenselijke ervaring van ons wezenlijk niet-verschillend zijn van Hem te verwerkelijken, een ervaring die ons voor eeuwig verlost van alle zorgen, alle verwarring en misleiding en die ons voor altijd bevrijdt van een terugkeer leven na leven op deze sterfelijke wereld? Wat is deze methode?

De Indiase spirituele traditie heeft het over vier Yogas: ons vermogen tot handelen kanaliseren door Karma Yoga, ons vermogen tot voelen en beleven kanaliseren door Bhakti Yoga, het vermogen van onze geest tot concentratie kanaliseren door Raaja Yoga, door meditatie, en ons intellectueel vermogen tot analyseren, logisch redeneren, onderscheidingsvermogen en nadenken kanaliseren door Gnyaana Yoga. Maar vreemd genoeg worden in de Gietaa achttien Yogas vermeld, één voor elk hoofdstuk. De Gietaa heeft het uitsluitend over Yoga. Wat betekent dit? Er zijn vier klassieke Yogas en hier hebben we achttien Yogas. Alles is Yoga. Hij sluit het gehele leven van de mens in in zijn onderricht.

Wat is die centrale lering? De centrale lering is in feite dat alle leven Yoga is. Het leven moet worden geleid als de grote saadhanaa, de grote Yoga. Alle handelingen vormen Yoga. Alles wat je denkt is Yoga. Alles wat je zegt is Yoga. Alles wat je doet is Yoga. Dat is de reden waarom alles wat je denkt, moet worden gedacht als Yoga. Dat is de reden waarom alles wat je zegt, moet worden gezegd als Yoga. Dat is de reden waarom alles wat je doet, moet worden gedaan als Yoga.

Er is in het leven niets anders dan Yoga en Yoga alleen. Het gehele leven is Yoga. Het leven is de grote saadhanaa. Het leven is de grootste Yoga, ieder onderdeel ervan. Het leven moet als zodanig worden geleid. Dat is de reden waarom het werd gegeven. Al onze daden van morgen tot avond zouden een Godwaartse richting moeten hebben en worden gesteld om de verlichting te bereiken. Alles in ons leven moet op verlichting zijn gericht. Ademen, zitten, staan, lopen, rusten, werken, liggen, waken, dromen, slapen, alle vormen dat ene proces, Yoga.

Er zijn dus niet alleen achttien Yogas. Er zijn op ieder ogenblik ontelbare Yogas. Alles moet worden gezien als Yoga. Het aantal Yogas is legio. Dit moet goed worden begrepen. Dit is de grote waarheid in verband met jezelf en met ons allen.

Mogen de genade van de Allerhoogste en de zegeningen van de vereerde en geliefde, heilige Meester Goeroedev Swami Sivanandaji ons in staat stellen deze waarheid ten volle te herkennen, volledig te assimileren en ten volle te leven in het licht van deze waarheid en aldus deze Waarheid te worden. Moge God ons allen zegenen.

(Toespraak in de vroege morgen in Goeroedevs gewijde Samaadhi Hall, Sivananda Aashram, Rishikesh)



Vertaling van Vivekachoedaamani

Shankara's meesterwerk (achtste eeuw)



KROONJUWEEL VAN HET ONDERSCHEIDINGSVERMOGEN

vervolg

119. Sattva is zo zuiver als helder water, maar werkt in verbinding met de andere twee (rajas en tamas) samsaara in de hand, op dezelfde manier als de werkelijkheid van het Zelf, die, zoals de zon, het hele heelal openbaart als het wordt weerspiegeld.

120. De kenmerken van gemengd sattva (mishrasya: vrij van tamas en met een weinig rajas) zijn de volledige afwezigheid van trots enz., de aanwezigheid van zelfbeheersing (yama) enz., het volgen van bepaalde voorschriften (niyama) enz., geloof, devotie, het verlangen naar verlichting, goddelijke neigingen en onverschilligheid jegens alles wat onwerkelijk is.

121. De kenmerken van zuiver sattva zijn opgewektheid, Zelfverwerkelijking, de hoogste vrede, tevredenheid, vreugde en een standvastige devotie tot het Zelf, waardoor de zoeker eeuwigdurende zaligheid geniet.

122. Van dit ongemanifesteerde (avyakta: maayaa; wat niet duidelijk kan worden gezien in zijn oorspronkelijke staat) wordt gezegd dat het gemaakt is van drie goenas (de eigenschappen sattva, rajas en tamas). Het is het oorzakelijke lichaam (kaarana shariera) van het Zelf. De droomloze slaap (soeshoepti), een belangrijk aspect ervan, wordt gekenmerkt door het wegvallen van de activiteiten van de zintuigen en van het intellect (boeddhi).

123. Alle bronnen van kennis zijn er stil in. Het intellect bevindt er zich in een zaadvorm. Het bewijs hiervan is de universele uitspraak : "Ik wist niets (toen ik sliep)."

124. Het lichaam, de zintuigen, de praana (levenskracht), de geest, het ego enz., alle soorten functies, de zintuiglijke voorwerpen, genot enz., de elementen zoals ether enz., het gehele heelal tot en met het ongemanifesteerde, al deze zijn het niet-Zelf.

125. Weet dat al deze, maayaa (illusie; moela prakriti of de oermaterie) en al haar gevolgen, van de kosmische intelligentie (mahat) tot en met het grofstoffelijke lichaam, niet-Zijn en niet-Zelf zijn, zoals een luchtspiegeling.

126. Nu zal ik u duidelijk de natuur van het hoogste Zelf beschrijven. Door deze kennis bereikt een mens verlossing (kaivalya), bevrijd van banden.

127. Er is iets dat op zichzelf bestaat als de basis van het ikbewustzijn. Als getuige van de drie toestanden (waken, dromen en droomloos slapen) is het verschillend van de vijf scheden (pancha koshas: lichamelijke, vitale, mentale en intellectuele scheden of bedekkingen en de zaligheidschede).

128. Dat wat alles weet in de waak-, de droom- en de droomloze slaaptoestand, wat de aanwezigheid van het intellect en zijn activiteiten en hun afwezigheid kent, dàt is het Zelf.

129. Dat wat zelf alles ziet, maar wat door niets kan worden gezien, dat wat het intellect enz. verlicht, maar wat door niets kan worden verlicht, dàt is het Zelf.

130. Dat wat het heelal omhult, maar wat door geen enkel voorwerp wordt omhuld, dat licht waaraan dit alles zijn luister ontleent, dàt is het Zelf.

131. Dat wat door zijn aanwezigheid het lichaam, de zintuigen, de geest en het intellect in hun respectieve domeinen aan het werk zet, alsof ze daartoe worden gedwongen, dàt is het Zelf.

132. Dat wat in wezen eeuwige wijsheid is en waardoor alles, van het ego tot het lichaam en ook de zintuiglijke voorwerpen, geluk enz. wordt gekend zoals een kruik (als een voorwerp), dàt is het Zelf.

133. Dit is het meest innerlijke Zelf, de poeroesha (verblijvend in het lichaam), oud en toch nieuw, dat een nooit eindigende, ondeelbare zaligheid ervaart, dat altijd gelijk is, dat iedere activiteit van het intellect vergezelt en door wie de spraak, de praanas enz. hun respectieve taken uitvoeren.

134. Hier zelf (in dit lichaam), in de geest vol van sattva (zuiverheid), in de grot van het intellect, in de ether die wordt aangeduid als het ongemanifesteerde, schittert het luisterrijke Zelf, zoals de zon aan het uitspansel, en verlicht het hele heelal met de schittering die zijn aard is.

135. Het Zelf is de kenner van de veranderingen van de geest, het ego en de activiteiten van het lichaam, de zintuigen en de levenskracht. Het vergezelt al deze zoals vuur ijzer (dat roodgloeiend werd gemaakt) en het handelt noch verandert in het minst.

136. Het is niet geboren. Het sterft niet. Het groeit niet en neemt niet af. Het verandert niet. Het is eeuwig. Het vergaat niet als het lichaam vergaat, evenmin als de ether in een kruik die breekt.

137. Het verschilt van de natuur (prakriti) en zijn veranderingen. Het is in wezen zuivere intelligentie. Het werpt licht op deze hele stoffelijke wereld, op alles wat vorm heeft en vormloos is. Het schittert in de waaktoestand en de andere toestanden als hun getuige en wordt aangeduid met "ik".

138. Verwerkelijk rechtstreeks uw Zelf met behulp van een beheerste geest en een helder intellect; vereenzelvig u ermee (in plaats van met het lichaam). Steek op die manier deze oceaan van samsaara met zijn golven van geboorte en dood over. Sta stevig vast in het Absolute als uw eigen wezen en wees gezegend.

139. Het geloof dat het niet-Zelf het Zelf is, veroorzaakt de slavernij van de mens. Dit geloof ontstaat uit onwetendheid (avidyaa). Het is de oorzaak van de reeks van het lijden van geboorte, dood enz. Tengevolge ervan denkt men dat het onwerkelijke lichaam zo werkelijk is als het Zelf en voedt en wast men het en omringt het met zintuiglijke voorwerpen en wordt door deze gebonden, zoals een spin door haar net.

140. Wie wordt misleid door onwetendheid neemt het ene ding voor het andere. Dit is te wijten aan een gebrek aan onderscheidingsvermogen. Het is zoals iemand die een slang ziet in een touw. Wie er door wordt beïnvloed loopt groot gevaar. Luister daarom, mijn vriend! Gebondenheid is onwerkelijke dingen voor werkelijke nemen.

141. Zoals een zonsverduistering de schijf van de zon bedekt, zo verbergt de sluierende kracht het oneindige Zelf, dat eeuwig en niet-twee is en dat zich manifesteert door de kracht van de wijsheid.

142. Het Zelf is in wezen van een absoluut zuivere schittering. Maar wanneer het tengevolge van begoocheling wordt verborgen, neemt een mens zijn lichaam voor het Zelf. Door de dwingende eigenschappen van begeerte, toorn enz., die voortkomen van de machtige rajogoena (de eigenschap van energie) en die een verkeerde projectie veroorzaken, belandt hij in onbeschrijflijk lijden.

143. Met een misleid intellect komt de mens terecht in de klauwen van het grote monster van begoocheling en wordt het hem onmogelijk de ware aard van het Zelf te verwerkelijken. Hij vereenzelvigt de verscheidene toestanden van het intellect met het Zelf. Verloren in de reusachtige oceaan van samsaara, die wordt vergiftigd door de vele zintuiglijke voorwerpen, zwalpt hij rond, rijzend en dalend, niet in staat het Absolute te verwerkelijken.

144. Zoals wolkenbanken, die worden veroorzaakt door de stralen van de zon, de zon verbergen en dan alleen schijnen te bestaan, zo verbergt ook het ego, dat van het Zelf voortkomt, het Zelf en schittert zelf.

145. Zoals een reiziger heel wat beproevingen ondergaat als hij op weg moet op een regenachtige dag als er een koude wind waait, zo lijdt ook de mens als het Zelf voor hem verborgen is door de projecterende kracht (vikshepa shakti), die de oorzaak is van ontelbare beproevingen.

146. Onder dwang van deze twee krachten en door hen gebonden en misleid, neemt hij het lichaam voor het Zelf en doolt onder die begoocheling rond.

147. Tamas (agnyaana, onwetendheid) is het zaad van deze boom van samsaara. Vereenzelviging van het Zelf met het lichaam is de scheut. Begeerten zijn de jonge blaadjes. Karma is het water. Het lichaam is zijn stam. De praanas zijn de winden. Het contact van de zintuigen met de zintuiglijke voorwerpen is de ranken. De zintuiglijke voorwerpen zijn de bloemen. Lijden (en genot) dat het gevolg is van de karmas is de vrucht. Ervaring is de vogel die de vrucht eet.

148. De gebondenheid van het Zelf aan het niet-Zelf heeft onwetendheid als oorsprong. Ze heeft geen uiterlijke oorzaak en men zegt dat ze zonder begin en zonder einde is (tot ze wordt vernietigd door wijsheid). Ze brengt een lange reeks van lijden in de vorm van geboorte, dood, ziekte, ouderdom enz.

149. Niet door wapens, niet door wind, niet door vuur, zelfs niet door miljoenen voorgeschreven karmas kan deze gebondenheid worden vernietigd, maar slechts door het grote, scherpe en wonderbare zwaard van het onderscheidingsvermogen (viveka), dat wordt verworven door goddelijke genade.

150. De verwerkelijking van het hoogste Zelf is slechts mogelijk als het intellect (boeddhi) wordt gezuiverd door zich standvastig aan zijn dharmas (plichten) te houden, in het vaste geloof dat de Schriften de enige bron zijn om deze te bepalen.

wordt voortgezet


Vertaling van Swami Sivananda^s

"Steps to Self-realisation"


TOON DE WERVELKOLOM
"Heb je een wervelkolom
Toon het dan."
De ruggengraat of de wervelkolom
Schraagt het hele lichaam.
Houd ze gezond, sterk en lenig
Door voorwaartse buigingen of aasanas,
Zoals pashchimottanaasana, Yoga moedraa enz.,
Door rugwaartse buigingen,
Zoals chakraasana, matsyaasana enz.
En door schroefbewegingen,
Zoals matsyendraasana.
Slechts dan zul je een lang leven,
Een lenige wervelkolom en
Een altijd stralende jeugd hebben.
De beenderen zullen niet snel degenereren.
Ouderdom zal je niet benaderen.
Dit is de betekenis van de uitspraak
"Als je een wervelkolom hebt,
Toon het dan."

GOEDE MORGEN
Voor ambtenaren
Begint goede morgen met Gilette.
Voor sommige mensen
Begint goede morgen met een sigaret.
Voor sommige anderen
Begint goede morgen met een borrel.
Voor sommigen
Begint goede morgen met een kop koffie of thee.
Voor Vedantins
Begint goede morgen met OM-zingen.
Voor toegewijden
Begint goede morgen met OM Namo Naaraayanaaya,
OM Namah Shivaaya of Jaya Sietaa Raama enz.
Het eerste is het pad van preya of lijden.
Het laatste is het pad van sreya of zaligheid.


wordt voortgezet