Kripaa Moedraa
met Siva

de Voorjaars Yoga Retraite 2001
in Drongen
Parvataasana-Berghouding (tek. l). Alvorens de ogen te sluiten, dient besloten welk vierkant als archetype Aarde zal worden geëvoceerd: een klein vierkant met de voor- en achterzijde van de oefenmat als referentiepunten, de vloer van de eventueel vierkante oefenruimte of een groot vierkant met bijvoorbeeld vier straten als referentiepunten.
Neem het gekozen vierkant even in je op en sluit dan de ogen. De stobha Hau - niet jij!- evoceert het gekozen vierkant als het archetype Aarde, dat een kracht voorbij woorden is. Het archetype Aarde vangt de svabhaava op en schept een diepgaande geborgenheid van waaruit de svabhaava een eigen bestaan leidt zonder pottenkijker en zonder ik en controle. Het wekt een gezijne Stilte die de svabhaava beleeft zoals ze het archetype Aarde beleeft.
2. Met een rustige diepe uitademing van de buik naar Hridayam middenin de borst, glijden de handen langs de dijen, de knieën en de onderbenen neer met geen andere doener dan de svabhaava -elk gebaar gaat samen met de mantra OM als gezijne Stilte. Zo wordt de wervelkolom veilig afgewikkeld tot de romp en het hoofd inspanningsloos neerhangen (tek. 2). Op de uitademing volgt een zo lang mogelijke ademstop in Hridayam, waardoor de Praana, de energie tot kijken, luisteren en denken, wordt gestild. Inmiddels ontspant de svabhaava in haar gerekt zijn, zodat alle spieren en pezen gerekt maar niet samengetrokken zijn. Dat wekt een energiestroom, die een subtiele ervaring is waarin de svabhaava alles loslaat. De gestilde Praana en het van alle beelden en begrippen ontdane ervaring-geheel wekken samaapatti of het opgaan en verdwijnen van het ik in het ervaring-geheel. Vanuit een raakpunt van Waken-direct Weten en het tikken van de klok in Hridayam, wordt het ervaring-geheel beleefd door Waken-direct Weten. Kijkend noch luisterend, neemt Waken-direct Weten de svabhaava en alle klanken in zich op.
3. Zodra de ademnood komt, worden de handen tijdens de inademing een kleine halve meter voor de voeten geplaatst (tek. 3). Vervolgens worden de knieën bij de duimen geplaatst (tek. 4), worden de grote tenen samengebracht en wordt het zitvlak bij de voeten gebracht (tek. 5). Pas nu eindigt de inademing. In al die gebaren is er geen andere doener dan de svabhaava. Elk gebaar gaat samen met OM.
4. Laat nu de handen, op de breedte waarop ze zich bevinden, tijdens de uitademing over de grond naar voren glijden, zodat de wervelkolom gelijkmatig wordt afgewikkeld en gelijkmatig gerekt is op het ogenblik dat het voorhoofd en de voorarmen (ellebogen ter hoogte van de top van de schedel) op de grond rusten (tek. 5). Het topje van de tong wordt vooraan bij het verhemelte gehouden wat het gezicht en de keel ontspant. Ook in deze gebaren is er geen andere doener dan de svabhaava. Elk gebaar gaat samen met OM.
Pranaam - Neerbuigen
Met alle voorgaande gebaren is de svabhaava tot Pranaam (tek. 6) gekomen. Pranaam betekent neerbuigen bij wijze van overgave en van nyaasa of het verzaken van de svabhaava. Uit zichzelf past de svabhaava zich aan de houding aan, zoekt ze ook innerlijk een steeds dieper gemak en ontspant ze in haar gerekt zijn, zodat alle spieren en pezen gerekt maar niet samengetrokken zijn. Dat wekt een stroom van energie, die een subtielere ervaring is dan de svabhaava. In die subtiele ervaring laat de svabhaava alles los tot ze een homogeen ervaring-geheel is. Een rustige volledige uitademing van de buik naar Hridayam en een verlengde ademstop in Hridayam stillen de energie tot waarnemen en denken en steunen de svabhaava in haar wegglijden in het bovengenoemd ervaring-geheel. Zonder kijken en luisteren is het ervaring-geheel er en tikt de klok in Hridayam in een Bindoe of raakpunt van Waken-direct Weten en klank. De stobha Hau -niet jij- onthult het vooraf gekozen vierkant als het archetype Aarde met het gevoel dat alle wezens en dingen, ook dit wezen, erin aanwezig zijn. Het archetype Aarde vangt de svabhaava op en hult ze in geborgenheid. In de Bindoe, het raakpunt van Waken-direct Weten en het getik van de klok, wordt Waken-direct Weten gerealiseerd door louter Zijn, het Zijn van Dat wat nooit een voorwerp is en wat, kijkend noch luisterend, alles omvat.
Zo niet worden het archetype Aarde en de svabhaava als Offer geofferd in het dan evidente Dat. "Als Offer" betekent dat er geen andere Offeraar is dan Dat (Waken-direct Weten of het Zelf). Voor Dat, onveranderlijk als het is, is er in eeuwigheid geen ogenblik van niet- Zijn. Zijn alleen belet dat Dat wordt beleefd als een voorwerp, wat het nooit is. Je bent Dat en... onder jouw toezicht en bezieling leven het archetype Aarde en de svabhaava uit zichzelf. Inmiddels gebeurt er heel wat. De svabhaava ontvangt de kracht van het archetype Aarde en de aarde en, bevrijd als ze is, ontdoet ze zich van alle onechtheid. Waken-direct Weten of het Zelf beleeft de svabhaava zoals het het archetype Aarde en alle wezens en dingen erin beleeft. Dat zuivert en heelt de svabhaava, omdat er daardoor in haar een openheid ontstaat jegens alle wezens, waardoor oude gevoelens als afkeer, wrok, haat, agressie, jaloersheid enz. en zelfs alle met en uit het ik ontstane miezerige gevoelens als alleen zijn, verlaten zijn, afhankelijkheid, eenzaamheid, angst enz. gaandeweg verdwijnen.
Parvataasana - Berghouding
De svabhaava voelt aan wanneer ze in parvataasana kan gaan. Zonder andere doener dan de svabhaava en met OM, wordt tijdens een rustige inademing het zitvlak wat opgeheven en worden de voeten gespreid (tek. 6). Verder inademend worden de handen bij de knieën geplaatst (tek.7). Tenslotte komt de svabhaava tijdens de uitademing rechtop, de armen boven het hoofd.
![]() |
![]() |


