Artikels

Het beste deel van kennis

Tekstgrootte


Illustratie bij Het beste deel van kennis

 

HET BESTE DEEL VAN KENNIS

 Swami Chidananda

Uit het Engels vertaald door Hans Nijs

Het hele spiritueel leven is een verwerven van spirituele kennis. De goeroe is een bron van spirituele kennis. De Schriften zijn de bron van spirituele kennis. Speciale boeken over speciale onderwerpen of aspecten van het spirituele leven en saadhanaa zijn ook bronnen van spirituele kennis. De functie van kennis is onwetendheid op te heffen. Wij vervangen onwetendheid door kennis. Het is kennis zelf die deze functie van het verdrijven van onwetendheid vervult en haar plaats inneemt. Ze heft duisternis op en brengt licht.

Maar laten wij ons, los van haar functie van het verdrijven van onwetendheid, een andere vraag over kennis op zich stellen. Wat is het beste deel van kennis? Heb je dat ooit overwogen? We hebben kennis, maar wat is het beste deel van de kennis die we verworven hebben? Kennis op zichzelf is onverdeeld -het is een geïntegreerd iets- maar er zijn, in relatie tot ons, delen van kennis.

Als we kennis en onszelf overwegen, als we kennis en haar relatie tot ons overwegen, stellen we vast dat ze tweeledig is. We zijn verbonden met kennis en kennis is verbonden met ons. Daarom krijgt de vraag wat het beste deel van kennis is een zekere relevantie. Ze krijgt ook een belang.

Het eerste deel van kennis is dat we iets kregen wat we niet wisten voor we gezegend of begenadigd werden met deze kennis. De goeroe geeft zegeningen in de vorm van de kennis die de kracht heeft ons geleidelijk aan te bevrijden. Eerst wist je niet en toen je de kennis kreeg, wist je. Dit is een wezenlijk deel van kennis, dat ons in staat stelt dingen te kennen die we niet kenden voor ze binnen onze ervaring kwamen. Kennen is daarom de essentie van de zaak.

Maar wat is het verschil tussen een persoon die niet weet en een persoon die wel weet? Is er wel een verschil? Dat is het volgende deel van kennis: het verschil dat het kennen van de kennis in iemand veroorzaakt. Hij wordt opmerkzamer, begripvoller, toleranter, sympathieker. Hij handelt met een grotere geest van geven en nemen. Kennis kan al deze dingen doen, maar er is een groot MAAR. Dat groot MAAR is dat kennis al deze dingen alleen voor iemand kan doen als hij toestaat dat ze een transformerend effect op hem heeft. Hij wordt een beter mens, omdat hij voor hij de kennis verwierf vele fouten maakte en hij nadat hij de kennis verwierf, begon al deze fouten te vermijden. Hij handelt op een andere manier, een betere, nobeler manier.

Kennis is weten en als ze ook een verandering ten goede teweegbrengt, wordt ze ook "zijn". Kennis wordt eerst weten van wat we voordien niet wisten. Als we evenwel vrede nemen met dat niveau brengt ze geen enkele verandering teweeg. Er is dan enkel een deel van de kennis aanwezig, niet het betere deel van kennis. Het tweede deel van kennis is dat we iemand anders worden op een positieve en creatieve manier vanwege de kennis. Het tweede deel van kennis is "zijn".

En er is nog een beter deel van kennis. Deze verandering moet een sociale kwaliteit worden. Ze moet een waarde worden die een effect heeft op het welzijn van anderen. Dit is het derde deel van kennis. Een wetend mens wordt een ander mens en dat geeft aan zijn bestaan een sociale kwaliteit, het geeft een waarde aan menselijke relaties, niet enkel voor onze eigen vorming en evolutie, en ethische en spirituele ontwikkeling, maar ook met betrekking tot het welzijn en geluk van anderen.

Misschien is dit het beste deel van kennis, het actieve deel van kennis, dat kennis tot manifestatie brengt, dat aan menselijke betrekkingen een creatief patroon geeft, dat je ertoe aanzet je zo te gedragen dat al je handelingen een bron van profijt worden voor anderen, dat al je handelingen als het ware een zaad voor het welzijn en het goed van anderen worden, dat iets positiefs in hun leven brengt, iets behulpzaams, iets waar zij zich dankbaar voor voelen. Dit is het derde en beste deel van kennis.

Weten is goed; het is een prachtig deel van kennis, maar "zijn" is beter. Het is waarlijk een heel prijzenswaardig deel van kennis, een heel, heel waardevol deel van kennis. Maar doen is het beste, omdat het op een positieve, creatieve en heilzame manier een invloed heeft op het hele leven, op alles wat je aanraakt als je je door deze wereld beweegt en je leven leeft. Het is dan een zegening, een geschenk, een grote begerenswaardige waarde in onze omgang met anderen, met alle anderen, met heel Gods schepping. Daarom is het beste deel van kennis toegepaste kennis, het transformerende effect van kennis op je wezen, wat een bron van voorspoed, goedheid en profijt voor anderen is.

intellectueel begrijpen

Swami Krishnananda

Uit het Engels vertaald door Hans Nijs

Swami Krishnananda hield dagelijks bijeenkomsten met een verscheidenheid aan bezoekers van de Sivananda Aashram te Rishikesh in India. In een eenvoudige sfeer boden deze bijeenkomsten vele mensen de gelegenheid om hun verlangens, hun vragen, hun onderzoekingen en moeilijkheden onder woorden te brengen. De onderwerpen bestrijken een breed terrein van het menselijke leven. De bijeenkomsten werden op band opgenomen, naderhand uitgeschreven en gepubliceerd. Onderstaand stukje is ontleend aan het boek Your Questions Answered en kreeg de titel Intellectueel begrijpen mee.

Norma (Libanon): Wij buitenlanders komen hier omdat wij niet in staat zijn geweest het probleem dat voor ons ligt op te lossen en we komen hier voor uw hulp. Vaak wanneer ik hier met een vraag in de geest kom, heb ik ontdekt dat ik door er genoeg over na te denken tot enige vorm van antwoord kom. Ik voel bij het lezen van uw boek Problemen van het spirituele Leven dat u me telkens hetzelfde antwoord zult geven, namelijk dat ik alleen in staat zal zijn te kennen als ik het ook toepas en dat ik zo ongeveer de kar voor het paard span.

Het leven kent zijn dramatische problemen. We zien het probleem uiteindelijk als een geheel en lossen het op door het als een geheel gezien te hebben; maar dag na dag, misschien wel jaar na jaar, probeer ik mijn manier van denken te veranderen en dat werkt niet. Misschien tien minuten per keer kan ik zien dat "een ding een ding is omdat ik het een ding noem" en door het "een ding" te noemen, poneer ik "ik." Dit kan ik begrijpen, maar het begrijpen ervan verandert mijn staat niet.

Swamiji: Je wordt niet verondersteld het louter te begrijpen. Je moet dat begrip gebruiken in je dagelijkse leven.

Norma: Ik gebruik dat begrip, maar het is alsof ik het mij om de een of andere reden niet altijd voortdurend bewust van ben. Daarom is mijn vraag, waarom?

Swamiji: Dat begrip moet deel van je leven uitmaken. Dat is de essentie van het spirituele leven. Begrijpen is niet voldoende.

Norma: Ja, dat weet ik.

Swamiji: Het begrijpen is enkel informatie die je wordt gegeven om te gebruiken. Dit betekent feitelijk meditatie. Laat de inhoud van je begrip diep in je hart zinken en word het in de praktijk en verander je persoonlijkheid in de hoedanigheid van datgene dat je hebt begrepen. Het object van je begrip is bij jou zodanig binnengekomen dat je het zelf bent geworden. Kennis is zijn geworden. Jouw kennis, jouw begrijpen, ben je zelf geworden. Begrijp je dat?

Norma: Dat begrijp ik, maar dan ga ik naar buiten en leef ik, raak ik, zeg maar, in een wisselwerking. Voor een tijdje behoud ik hier enig gevoel voor en dan duizel ik overal van. Ik word "ik" en weer denk ik: "Die persoon wil dat van mij." Zelfs als ik dit tot op zekere hoogte kan beheersen en er niet op het eerste moment al warrig van word…

Swamiji: In de eerste stadia kun je het enkel tot op zekere hoogte vasthouden. Je begint er net mee en daarom kun je zo'n bewustzijn slechts enkele minuten vasthouden of zeg gedurende een uur als je rustig kunt gaan zitten en mediteren. Het is evenwel niet mogelijk het de hele dag door in gedachten te houden.

Norma: En kunt u het dan ?

Swamiji: Wel, we proberen het. We bestaan alleen met dat doel. Wat is anders de zin van het leven?

Norma: Ja, maar de meeste van ons doen dat niet. En zelfs als je de religieuze teksten leest, zeggen ze dat als je daar wilt komen je er één op een miljoen zult zijn. Ze komen daar niet aan toe.

Swamiji: Dag in dag uit moet je op deze materie broeden. Je hebt in deze wereld geen ander werk behalve dit. Je zegt dat je veel werk te doen hebt en je geest gaat hierheen en daarheen.

Norma: Nee, ik zeg dat hoewel ik weet, ik kan zien dat dit averechts bij mij werkt, het voor mijn geest soms onmogelijk lijkt te veranderen.

Swamiji: Dat is omdat je niet in staat was om van je inzicht een deel van je leven te maken. Je leeft op de ene manier en je inzicht is iets anders, iets uit een boek of van het intellect. Je bent geen intellect, je bent een ziel; wat je dus inzicht noemt is de waardering van de waarheid door het intellect. Deze waardering moet je ziel binnengaan. Dit is het wat ik bedoel door te zeggen dat kennis zijn is. Het vraagt veel oefening gedurende een lange periode en wat je in dit opzicht ook hebt begrepen is niet ondeugdelijk; het is voldoende.

Je weet iets en dat is goed genoeg. Het enige is dat je een beetje tijd moet hebben om alleen te zitten. Je kunt een druk bezet mens zijn; dat is prima, maar zelfs dan, zeker in de eerste stadia, moet je een uur of twee of zelfs minder dan dat, zoveel mogelijk, vinden om rustig te zitten en je bewustzijn te vereenzelvigen met dat waarvan je zegt dat het je inzicht is. Later, als God het wil, zul je in staat zijn het de hele dag door te denken en de verstrooiingen van het leven zullen je dan niet afleiden.

Het zijn werkelijk geen verstrooiingen. Het zijn enkel dingen die je niet in harmonie kunt brengen met een integraal geheel. De dingen in de wereld zijn geen verstrooiingen. Ze lijken erop, omdat je niet in staat bent ze op de juiste manier in hun juiste context te plaatsen.

God heeft geen verstrooiingen geschapen. Hij heeft een heelal geschapen dat in zichzelf kompleet is. En zodoende moet je de hele wereld zien zoals God zelf hem zou zien, als een totaal geheel, waarin alle verstrooiende elementen hun juiste plaats vinden. Op hun eigen plaats zijn ze perfect in orde. Als je ze uit hun context haalt, lijken ze ongeordend en onwenselijk. Dat is alles. Plaats alles in zijn eigen context en alles is in orde. De hele wereld is volmaakt en ook jij bent volmaakt, omdat je er een deel van bent. Het is deze soort meditatie waarover ik het heb in mijn boekje Problemen van het spirituele Leven. Denk daar over na. Als je terug in Libanon bent, kun je ons schrijven als je vragen hebt.

Gods schepping is vol van tegenstrijdigheden. Niets is als iets anders. Het ene blad aan een boom is niet als een ander blad aan dezelfde boom. De ene persoon is niet als de andere persoon. Alles is verschillend. Er is zo veel tegenstrijdigheid; toch is de schepping een volmaakte mengeling van harmonie en schoonheid. Dit wordt gesymboliseerd door de tegenstellingen in het gezin van Heer Shiva en ook in zijn volmaakte harmonie. Het dodelijke vergif van de slang is nectar voor zijn lichaam. Niets berokkent Hem schade. Aldus is God geheel volmaaktheid. In Hem wordt elke tegenstrijdigheid die jij ziet prachtig in harmonie gebracht.

Ook in ons eigen lichaam zijn er plezierige en onplezierige dingen. Toch zijn ze er allemaal in harmonie. Je hebt longen, een hart, maag, darmen, bloed, beenderen, vlees en merg gekregen. Dat zijn allemaal onplezierige dingen om te zien, maar ze zitten in een omhulsel dat de persoon er aardig doet uitzien. Stel je voor dat zijn huid wordt verwijderd; hoe mooi zal hij er dan nog uitzien? Je zult van hem wegrennen alsof er een geest verscheen. Zo groot zijn de tegenstrijdigheid en de verschrikking! Een onplezierige mengeling in ons eigen lichaam werd zo bedekt dat het er mooi uitziet. Aldus werd zelfs in ons eigen lichaam deze tegenstrijdigheid in harmonie gebracht. We zijn als een kleine kosmos, een symbool van God. Ze zeggen dat het menselijke wezen een spiegel van God is, die de Almachtige symboliseert. Wat God heeft, dat heb jij ook.