Moelatrikonaasana
Siva

Moelatrikonaasana
Ga liggen in Moelatrikonaasana: rugligging, het hoofd naar het noorden gericht, de hielen samen, de armen gespreid op schouderhoogte, de handpalmen omhoog. De lijn van de linkerduim naar de rechterduim moet door het midden van de nek lopen. Bekijk dat even. Dan ogen dicht. Dat is een heel bijzondere houding waarin de Svabhaava (het lichaam en alle innerlijke ervaringen) vlug ontspant en toch een saattvika of heldere en rustvolle levendigheid blijft.
Toch worden alle spieren even hard aangespannen: steunend op hielen en schouders wordt het hele lichaam van de grond geheven, ook het hoofd en de armen. De vuisten worden gebald en alle spiertjes van het gezicht en elke vezel van het lichaam gespannen. Ontspan...
Vanuit dat gespannen zijn, vindt de Svabhaava een gemak, ook innerlijk, zeker als er enkele malen langzaam en diep wordt in- en uitgeademd. Elke uitademing en elke spontane ademstop in het hart schept een saattvische rust en levendigheid. Door even bewust te zijn van de lijn die van de linker- naar de rechterduim door de nek loopt, ontstaat er meestal een helderheid en openheid in de nek, soms zelfs in het hoofd en het Hart.
Duw nu de hielen ver weg, trek de voeten naar je toe, zodat de kuiten krachtig gerekt zijn en klem de tenen inmiddels krachtig naar de voetzolen toe alsof je met de tenen een potlood zou willen oprapen. Ontspan... Voel hoe de voeten en onderbenen lekker ontspannen, louter een gevoel worden en verbonden zijn met de aarde.
Opnieuw hetzelfde: hielen ver weg, voeten naar je toegetrokken, kuiten krachtig gerekt en teenklem. Span inmiddels ook de billen (zitvlak) en trek de spieren van de anus en het perineum (plekje tussen anus en geslachtsorgaan) heel krachtig samen en naar binnen. Houd dat alles even vol. Ontspan... Tenen, voeten, benen, dijen en billen worden vanzelf één met de aarde verbonden ervaring. Moelaadhaarachakra in het perineum wordt daardoor gewekt als een subtiele ervaring.
Tenslotte wekt de archetypische klank Hau het archetype Aarde: een oneindig vierkant: met Hau een oneindigheid aan de hoofdzijde, met Hau een oneindigheid aan de voetzijde, met Hau een oneindig vierkant en het gevoel dat alle wezens daarin aanwezig zijn. Hau en het archetype Aarde met alle wezens erin zijn één. Je hoeft niets te zien, een archetype wordt louter direct Geweten, zonder kijken, denken, redeneren, oordelen enz. Met een rustige en volledige uitademing van Jievanaadhaara (drie vingers verder dan de navel middenin de onderbuik) naar Hridayam (middenin de borst) en met een verlengde ademstop in Hridayam, gaat de Svabhaava in het archetype Aarde op, wat een gevoel wekt van verbondenheid met de aarde en alle wezens... Dat alles wordt herhaald tot de Svabhaava alles loslaat wat naam, eigenschappen en betekenis heeft en tot een eventuele stemming, onprettige gevoelens en eventuele onrust volkomen verdwijnen.
De Praanas tot rust en harmonie brengen
Alle geestelijke problemen, en lichamelijke kwalen die eruit ontstaan, hebben, aldus de Yogavisie op ziek zijn, een gemeenschappelijk probleem: "Wanneer de geest zijn Bron verlaat, dolen de Praanas in het lichaam rond als een dier gewond door een pijl." Praana is universeel, ze is het leven van alle levens. De ene Praana of Levenskracht in de Svabhaava verdeelt zich in vijf Praanas, namelijk Praana (hier een functie), Apaana, Vyaana, Oedaana en Samaana, die elk een geëigende functie vervullen.
Apaana is verbonden met het archetype Aarde. "Hau" wekt het archetype Aarde als een oneindig vierkant en het zalig gevoel met de aarde en alle wezens verbonden te zijn.
Tijdens een rustvolle en volledige uitademing, altijd van Jievanaadhaara in de onderbuik naar Hridayam middenin de borst, en een verlengde ademstop in Hridayam, wordt het gevoel van verbondenheid indringend en verdwijnen in het onbewuste gaandeweg gevoelens van wantrouwen, wrok, schuld en boosheid, die het slot zijn op alle geestelijke problemen en een diepgaande beleving van Yoga. Het archetype Aarde wekt Moelaadhaarachakra tot een subtiele ervaring, de steun van Apaana, met "Moelaadhaara Svaahaa" en vervolgens Naabhi onder de navel met "Bham". Tijdens een inademing onthult het archetype Apaana in de buik van Naabhi tot Moelaadhaara en in het bijzonder in het geslachtsorgaan en de anus met "Apaanaaya Svaahaa". Door die mantra schittert (ahaa) Apaana uit zichzelf (Sva).
Praana is verbonden met het archetype Zon, dat wordt gewekt met "Oe". Met "Kham" wekt het archetype Zon Hridayam middenin de borst als steun van Praana. Tijdens een uitademing wekt het archetype Zon Praana in alle lichaamsdelen boven Hridayam met "Praanaaya Svaahaa".
Het wekt vervolgens Praana in lichaamsdelen waarin ze bij uitstek functioneert: in het rechteroor met "Oe", in het linkeroor met "Oe", in het rechteroog met 'I', in het linkeroog met "Ie", in de neusholte met "Ee", in de mondholte met "Aa", in het centrum en de basis van de tong en de keelholte met "Aim", in Hridayam met "Kham" en alles boven Hridayam nogmaals met "Praanaaya Svaahaa".
Vyaana is verbonden met het archetype Uitspansel, dat zichzelf wekt met "Hai". Met "Kham" wekt het archetype Uitspansel Hridayam middenin de borst als steun van Vyaana. Met "Vyaanaaya Svaahaa" laat het Vyaana schitteren in het hele lichaam, zelfs tot buiten het lichaam.
Oedaana is verbonden met het archetype Schitterend Zonlicht (Chitrabhaanoe) dat zichzelf wekt met "Chitrabhaanoe". Met "Aim" en "Oedaanaaya Svaahaa" laat het archetype de bij uitstek schitterende Oedaana oplichten in nek en keel en schept een band met een subtieler wereld dan deze.
Samaana is verbonden met het archetype Ruimte, de leefruimte van alle wezens tot op een hoogte waar de leeuwerik bidt. Het archetype Ruimte onthult zichzelf met "Krom".
Met "Bham" wekt het Naabhi onder de navel. Met "Samaana Svaahaa" laat het Samaana schitteren uit zichzelf in de ruimte tussen Naabhi en Hridayam. Met "Moekya Praana Svaahaa" laat het zelfs Samaana schitteren als één met de allesomvattende Praana en dus met Vidyaa of Hlaadini.
Zo hebben de Praanas hun steun gevonden. Zo komen ze tot rust en onderlinge harmonie. Zo wordt de geest overigens gevestigd in zijn Bron, namelijk Moekya Praana of Hlaadini als Vidyaa. Het Zelf.
Auhooi, Hiem, Hoem
Adem enkele malen heel rustig diep in en uit. Dan zetten we een stap terug en gaan we op zoek naar de innerlijke Bron van de geest, namelijk de ik-overstijgende Jievakaa, de Ziel van de Svabhaava of het Zijn neergedaald in de Natuur en in het hart van alle Svabhaavas of wezens. De Jievakaa realiseren en zijn tijdens de dagelijkse bezigheden ligt in het bereik van iedereen die ervoor kiest. Eens echt beleefd is de Jievakaa een evidentie, een ik-overstijgende zelfbeleving waarin de zinnen, de geest, de spraak enz. gevestigd zijn zoals spaken in de as van een wiel, vrij van driften, afweermechanismen en alle onechtheid.
Auhooi betekent al-Goddelijkheid en al-Goddelijkheid is hier dat wat alles wat je denkt te zijn overstijgt en schittert als Jievakaa.
"Au" is de Svabhaava als ervaring zoals ze zich uit zichzelf aandient, vrij van naam of zelfbeeld, eigenschappen en betekenis. Au en het ervaring-geheel zijn één.
"Hoo" wekt een verinnerlijking, zeker als de Svabhaava wordt beleefd als Moelatrikona, een driehoek gevormd door de duimen en het punt tussen de hielen. De Svabhaava glijdt weg in haar svaroepa (essentie), namelijk de innerlijke onverdeelde Praana. Hoo en Praana zijn één.
"I" onthult de Jievakaa in het Hart (een handgreep onder het kuiltje van de keel, ietwat rechts in de borst), dat wordt ervaren als een kleine lotus met een kleine holte. Daar is de ik-overstijgende Jievakaa of de Ziel van de Svabhaava. I en de Jievakaa zijn één.
"Hiem". De Jievakaa in het Hart overstijgt ruimte-tijd. Ze luistert noch kijkt, toch zijn het getik van de klok, alle klanken en de Svabhaava als ervaring-geheel erin gevat. Met "Hiem" wordt vanuit het Hart de innerlijke onverdeelde Praana beleefd als Jievakaa, die de hele Svabhaava doordringt en zelfs omvat.
"Hoem". Met "Hoem" realiseert Jievakaa zich dat ze een nederdaling is van Brahman, Mahat en Dharma of het Zijn, het kosmisch Intellect en de kosmische Wet-Orde.
Enkele malen rustig en diep ademen.
Hemaambikaa, de universele helende kracht
Met "Hau" wordt het archetype Aarde met alle wezens geëvoceerd, met "Hai" het archetype Uitspansel, met "Atha" de Maan als archetype van alle wezens en dingen dat het archetype Aarde heel levendig maakt en met "Oe" de Zon als archetype van Moekya of allesomvattende en aldoordringende Praana, die Vidyaa (direct Weten) of Hlaadini is.
Hemaambikaa, de in alle wezens aanwezige helende kracht, is Moekya Praana. Allesomvattend. Ze wordt geëvoceerd met "Ee Hemaambikaayai Namah". De rechterhand wordt geëvoceerd met "Ee Amshoematyai Namah", de linkerhand met "Ee Amritamaalinyai Namah". Amshoemati betekent met een sterke uitstraling, Amshoemaalini met een guirlande van onsterfelijkheid.
Hemaambikaa houdt de handen bij de voetzolen op een afstand van een centimeter, de rechterhand links, de linkerhand rechts. Ze neemt de tijd voor een instraling van helende Kracht in alle energiebanen die uitmonden in de voetzolen en verbonden zijn met alle organen en lichaamsdelen.
De Svabhaava glijdt daardoor weg in haar essentie. Vervolgens houdt ze de handen boven de tenen. De toppen van de grote en de tweede tenen zijn verbonden met Sahasraara op de schedel, de bovenste kootjes van de grote tenen met Aagnyaachakra middenin de hersenen en de onderste kootjes met Vishoeddhachakra in de nek, de zetel van het persoonlijk Eigene. Daardoor worden de grote tenen Licht en stralen ze een subtiel helend Licht uit in de hele Svabhaava.
Hemaambikaa houdt er haar helende handen boven en verheldert de gevoelens en de emotionele spanningen die daar vastzitten. Mits die gevoelens worden doorleefd, neemt Hemaambikaa ze samen met alle spanningen weg...
Hemaambikaa roept met "Hau" opnieuw het archetype Aarde met alle wezens erin op en met "Atha" de Maan als archetype van alle wezens en dingen, dat het archetype Aarde met alles erin heel levendig maakt en een openheid, een verbondenheid en een vertrouwen schept jegens alle wezens en dingen. Hemaambikaa gaat met haar helende en beschermende handen naar de diepste duisternis in de Svabhaava, waar een kluwen van heel miezerige gevoelens zit. Hemaambikaa gaat dadelijk naar het onderliggend met het ik ontstane gevoel, namelijk als nietigheid door alles in de steek gelaten te zijn en een schrijnende huiver voor een niet te verwoorden gevoel achter de woorden alleen zijn, eenzaamheid, leegte... Hemaambikaa's helende en beschermende handen helpen je er doorheen te gaan. Daar geeft Ze je de Pataalikasiddhi of het vermogen tot Tevredenheid, tot in Vrede zijn en tot gevestigd zijn in de ik-overstijgende Jievakaa, in wiens zaligheid alle onechtheid verdwijnt... Tenslotte roept Maa nog eens de archetypes op die een openheid, een verbondenheid en een vertrouwen scheppen jegens alle wezens en dingen.
Weer enkele malen rustig en diep ademhalen.
De Moelatrikona, de opperste helende Kracht
Met "Hau" wordt aan de hoofdzijde, voetzijde en links en rechts de oneindigheid van het archetype Aarde aangeroepen. Met "Hau" wordt het hele archetype Aarde aangeroepen met alle wezens en dingen erin. Met "Hai" wordt het archetype Uitspansel opgeroepen, met "Atha" de Maan als archetype van alle wezens en dingen, dat het archetype Aarde en vooral alle wezens en dingen heel levendig maakt, ook de Svabhaava. Chandrikaa, het Maanlicht, onthult een kleine lotus middenin de borst -ietwat naar rechts en daarin een kleine holte. Met "Iha" wordt in die holte de Jievakaa, de ik-overstijgende Ziel van de Svabhaava, geëvoceerd. Dat is de zelfbeleving van de Svabhaava zoals in de bovengenoemde Pataalakasiddhi. Met "I" wordt halverwege navel en hart het Vuur, zeven vlammen, geëvoceerd, waarvan Krishna in de Bhagavad Gietaa zegt: "In alle wezens ben Ik het Vuur Vaishvaanara en verteer Ik het viervoudige voedsel." Met "Oe" wordt de Zon geëvoceerd als allesomvattende en aldoordringende Praana. "Ee" onthult het feit dat die Praana Vidyaa (direct Weten), Hiaadini of het Zelf is.
Vanuit de linkerduim wordt Hlaadini beleefd als allesomvattend met "Ee Ee Ee Hlaadinyai Svaahaa" (Svaahaa: schitter als het Zelf), vanuit de rechterduim met "Ee Amityai Svaahaa" (schitter uit uzelf als mateloosheid en grenzeloosheid), vanuit het punt tussen de hielen met "Ee Dhyaayinyai Svaahaa" (schitter uit uzelf als mediteerster, niemand anders dan Hlaadini beleeft de Kriyaa; het ik komt er niet aan te pas).
Vanuit de linkerduim wordt Hlaadini beleefd met "Ee Aramatyai Svaahaa" schitter uit uzelf als beschermster), vanuit de rechterduim met "Ee Ojobalaayai Svaahaa" (schitter uit uzelf met de kracht van Ojas of spirituele energie) en vanuit het punt tussen de hielen met "Ee Jayaayai Svaahaa" (schitter uit uzelf als overwinnaar).
Het vormen van de Moelatrikona (basis- of oerdriehoek):
de zijde van de linker- naar de rechterduim wordt geëvoceerd met "Ee Sarvagnyaayai Svaahaa" (schitter uit uzelf als Alwetende), de zijde van de rechterduim naar het punt tussen de hielen met "Ee Ikshitriyai Svaahaa" (schitter uit uzelf als louter Waken of Intelligentie) en de zijde van het punt tussen de hielen en de linkerduim met "Ee Dharminyai Svaahaa" (schitter uit uzelf als Wet en Orde).
Hemaambikaa, de in alles aanwezige helende Kracht, wordt beleefd als de hele oppervlakte van de Driehoek:
vanuit de linkerduim met "Ee Abhayaayai Namah" (het laatste beetje ikheid gaat op in de Angstloze Hemaambikaa; Namah: letterlijk: niet mij), vanuit de rechterduim met "Ee Anaamayaayai Namah" (opgaan in Hemaambikaa die vrij is van problemen en ziekten) en vanuit het punt tussen de hielen met "Ee Ashokaayai Namah" (opgaan in Hemaambikaa die vrij is van smart).
De oppervlakte van de Moelatrikona is nu Vasoedhaara, de Bron van existentiële gevoelens, eigenlijk een staat van zijn, waarin oude miezerige gevoelens en emotionele spanningen verdwijnen. Ze wordt als oppervlakte beleefd:
vanuit de linkerduim met "Ee Mangalaayai Namah" (opgaan in Vasoedhaara die welzijn is), vanuit de rechterduim met "Ee Karoenaayai Namah" (opgaan in Vasoedhaara die mededogen is) en vanuit het punt tussen de hielen met "Ee Aanandinyai Namah" (opgaan in Vasoedhaara die zaligheid is).
De oppervlakte van de Moelatrikona is nu Oermyaa, de Beschermster van de nacht, de slaap, de droom, ontspanning enz. Ze wordt als hele oppervlakte beleefd:
vanuit de linkerduim met "Ee Raamyaayai Namah" (opgaan in Oermyaa die heerlijkheid en hemels genot is), vanuit de rechterduim met "Ee Samarasaayai Namah" (opgaan in Oermyaa die altijd gelijke zaligheid is) en vanuit het punt tussen de hielen met "Ee Tadroepinyai Namah" (opgaan in Oermyaa die een vorm van Datheid of Zijn is).
De oppervlakte is nu Anoemati, die de gunst verleent Hlaadini als het Zelf te beleven. Ze wordt als hele oppervlakte beleefd:
vanuit de linkerduim met "Ee Aikyaayai Namah" (opgaan in Anoemati als de Ene), vanuit de rechterduim met "Ee Amalaayai Namah" (opgaan in Anoemati als Smetteloze) en vanuit het punt tussen de hielen met "Ee Vyaapinyai Namah" (opgaan in Anoemati als Aldoordringend).
De oppervlakte is nu Moekhaambikaa, de Mondmoeder of Openbaarster. Ze wordt als hele oppervlakte beleefd:
vanuit de linkerduim met "Soedaaminyai Namah" (opgaan in Moekhaambikaa die louter Geven is), vanuit de rechterduim met "Nirmohinyai Namah" (opgaan in Moekhaambikaa die Onbegoocheld is) en vanuit het punt tussen de hielen met "Shraddhaayai Namah" (opgaan in Moekhaambikaa die Vertrouwen is).
Uiteindelijk laat Hlaadini de adem vloeien in het grofstoffelijke lichaam. Ze wekt je met Hiem, Hiem, Hiem, Hiem.
Dan zijn er weer handen en voeten en... een impuls tot zalig rekken en geeuwen...
De beleving van Mahaa Kriyaa
Het spreekt vanzelf dat Mahaa Kriyaa systematisch moet worden beoefend. Lees "De innerlijke Praana" en "De allesomvattende Praana" tot ze parate kennis en vooral een inzicht zijn.
Spreek de hele Mahaa Kriyaa in op een cassette.
De eerste paar dagen volstaat het "Moelatrikonaasana" te beleven. Zodra je het voelt, voeg je er "De Praanas tot rust en harmonie brengen" aan toe. Na enige tijd ook "Hemaambikaa als universele helende Kracht" en uiteindelijk ook "Moelatrikona, de opperste helende Kracht".
Zodra je de hele Mahaa Kriyaa kunt beleven zonder in te slapen, ben je het ik-overstijgende Waken van de Jievakaa of Hlaadini zelfs. Niets in het leven kan je, aldus Paramahamsa Vidyaamoekh Vibhoe, meer voldoening schenken.
Niets kan je beter "helen".
