DE HOOFDZAAK
Swami Chidananda
Toespraak in India gehouden in Mussoorie in een school voor toekomstige ambtenaren op Krishnajayanti, dinsdag 21 augustus 1973
Ik ben dankbaar voor deze heel bijzondere gelegenheid, dit wonderbaar en vreugdevol voorrecht u hier, op deze voorspoedige dag, Janmaashthamie te mogen ontmoeten en toe te spreken. Ik ben vooral gelukkig omdat u een uitzonderlijke groep van mensen bent, gekozen uit de massa’s van de grote familie van Bhaaratavarsha (Sans-krit naam van India).
Onder het moederschap van onze natie proberen we op deze aardbol, te midden van andere broedernaties, te evolueren volgens een bepaalde levenswijze, een bepaalde reeks van waarden, wat, zo hopen en verwachten wij, onze bijdrage is tot de algemene vooruitgang van het menselijk leven op deze planeet.
Want vanuit een universeel standpunt vormen alle mensen een eenheid, zijn het bewoners van één tehuis -de planeet aarde- en, zoals in een gezin, leveren alle leden op hun manier een bijdrage door hun persoonlijkheid, hun werk, om het leven mogelijk te maken en het gezin tot ontwikkeling te brengen. Zo zijn alle secties van de mensheid of alle naties als het ware individuele leden van deze wereldfamilie. En volgens hun eigen aangeboren gave hebben alle naties een eigen bijdrage te leveren tot de totale evolutie, het proces van vooruitgang waarin de mensheid betrokken is in dit heelal.
Elke natie, ieder volk heeft zijn eigen bepaalde aangeboren gave, zijn eigen benadering van het leven, zijn eigen kijk op het leven en zijn eigen levenswijze. Dat is hun specifieke bijdrage tot het leven als geheel op deze wereld. Gedurende duizenden jaren zijn dit land (India) en dit volk betrokken geweest in de ontwikkeling van een welbepaalde reeks van waarden, een welbepaalde levenswijze en het formuleren van een welbepaalde omgangscode en persoonlijk gedrag.
Als elke generatie deze boodschap, die de essentie is van de cultuur van dit land, op een doeltreffende manier wil doorgeven en delen met de broeders in andere landen, als hun dienstbetoon en hun gift, dan spreekt het vanzelf dat ze enig idee, enig begrip moeten hebben van wat ze zijn en wat hun land vertegenwoordigt, dat ze moeten weten welk levenspatroon en welke waarden ze als volk en als gemeenschap hebben ontwikkeld. Als u niet weet wat u heeft geërfd van de eeuwen die achter ons liggen, hoe kunt u het dan doorgeven aan het heden en de toekomst?
En omdat u een speciaal uitgekozen groep bent en op de drempel staat van een leven onder uw broeders in de verscheidene delen van India, in een leidinggevende functie en met een zeker charisma van autoriteit en status, die zijn invloed moeten hebben op de grote massa’s die naar u opzien om te horen wat ze moeten doen en hoe ze zich moeten gedragen, om leiding te ontvangen, om een voorbeeld te hebben dat ze kunnen bewonderen en navolgen, heeft u een bijzondere waarde voor mij als gehoor. U moet dan ook beseffen dat u een uiterst belangrijke taak heeft en u moet er met vreugde naar verlangen. Als ik hier tot u spreek, is het in zekere zin of ik tot heel India spreek, want u zult vanhier worden binnengeleid in de levensstroom van de natie. En allen zult u invloed uitoefenen en een centrum van uitstraling zijn van datgene wat u in uw eigen persoonlijkheid tot leven heeft gewekt, niet alleen gedurende de jaren die voorbij zijn, maar vooral in deze periode waarin u speciaal wordt geïnstrueerd en voorbereid op de post, die u zult bekleden.
We stammen uit een zeer oud en heilig verleden, dat ver voorbij de tijd van de geschreven geschiedenis reikt. Er is iets bijzonders in ons Bhaaratavarsha (India), dat verantwoordelijk is voor een buitengewoon verschijnsel, dat schijnbaar onverklaarbaar is en dat zich afspeelt onder uw eigen ogen.
U, die deze natie vormt, waarvan de voorgaande generaties leefden onder een vreemde heerschappij van mensen, die op uw voorvaders neerkeken als achterlijke, bijgelovige, onwetende mensen, die moesten worden geleerd hoe te leven, die zaken moesten worden onderwezen waarvan ze onwetend waren en die in ieder opzicht werden gezien op een negatieve manier, alleen geschikt om te worden overheerst en om te dienen, u ziet op dit ogenblik honderden en duizenden Westerlingen naar India komen, vanuit alle delen van de wereld, vanuit het verre Australië, Nieuw-Zeeland, Engeland, Europa, de Verenigde Staten, Canada, mensen die hier allerlei beproevingen komen doorstaan, die zich aanpassen aan vreemde gewoonten, gebrek aan comfort en die het hoofd moeten bieden aan moeilijkheden in verband met voeding en klimaat en die hier toch willen blijven, die vechten om hun verblijfsvergunning te verlengen en als dat niet mogelijk is vertrekken ze en komen dan weer terug.
Wat betekent dit? Wat zoeken ze? Wat is het dat ze in u zien? Wat is deze betovering, deze kracht die hen aantrekt als een magneet naar dit India, waarop wordt neergekeken op economisch, politiek en sociaal gebied? We gaan rond met de bedelnap; onze verscheidene departementen staan aan de deur van andere regeringen om te vragen en nog eens te vragen en iedere schrijver die naam en faam en geld wil, komt hier, blijft enkele dagen en beschrijft dan aan de wereld onze armoede, gebrek aan hygiëne, hongersnood, de achterlijkheid van ons volk, de melaatsheid en de ziekten, de vuiligheid, de sloppen en de corruptie -dat is het beeld dat ze schetsen. En toch is er iets dat deze mensen hier brengt, uit alle landen, met honderden en duizenden tegelijk. Iedereen ziet het gebeuren. Heeft u er ooit over nagedacht? Wat betekent dit verschijnsel? Wat heeft dit land waarop wordt neergekeken in ieder opzicht, door andere, machtiger naties, die alles hebben, dat de mensen hier brengt, dat de grootste intellectuelen hierheen lokte om aan de voeten te zitten van leiders als Mahatma Gandhi, Rabindranath Tagore, Ramana Maharshi? Waarom is het dat de mensen naar India komen, een India dat nergens is op het gebied van nucleaire technologie, industrie, wetenschappelijke kennis en vooruitgang?
Het is een feit dat de Westerse wereld een vreemde, spitsvondige vorm van stoffelijk leven heeft ontwikkeld waarin elk gemak en elk comfort binnen handbereik liggen. Een druk op de knop is al voldoende om alles te krijgen wat wordt gewenst. Elke faciliteit is er onmiddellijk bereikbaar. En hij heeft ook een heel spitsvondige maatschappij voortgebracht met de maximummogelijkheid tot voldoening van de zinnen en om alle verlangens naar zintuiglijk genot te bevredigen in een hoge graad van volmaaktheid, die nog steeds toeneemt.
Maar als u als intelligente waarnemers de voorbije en de huidige geschiedenis bestudeert -u bent allen producten van moderne universiteiten en van een tijd waarin intellectuele ontwikkeling overal fel in trek is- zult u terzelfder tijd iets anders vaststellen. Want wat was het resultaat? Waarop liep het uit? Men zegt terecht: “De boom kent men aan zijn vruchten.” Ondanks de grote opstapeling van kennis, de grote vooruitgang op het gebied van het zogenaamd beschaafd gedrag, de sociale vernis en de grote evolutie in de technologie bracht het Westen twee wereldoorlogen voort, die overal dood en vernieling zaaiden. De laatste oorlog was zo erg dat de wonden nog altijd niet zijn geheeld. Hij veroorzaakte psychologische trauma’s, verwekte een golf van haat, lijden, wrok en vijandschap onder de volkeren en schiep een begeerte naar wraak en vergelding. Nooit voordien in de geschiedenis heeft de mensheid zo erg geleden. Denkt u niet dat er iets verkeerd is gegaan en dat er ergens een fout werd gemaakt, dat zoveel kennis niet kon beletten dat we zo diep zonken?
Wijsheid verschilt van kennis en kennis verschilt van karakter. Na duizenden jaren van evolutie gaat de mens op dit tijdstip van zijn geschiedenis als het ware terug naar zijn startpunt of het probleem waaraan hij in zijn steentijdperk het hoofd moest bieden, namelijk: “Hoe kan ik overleven?” Dit is niet zomaar iets wat de Swami zegt. Het is iets waarvoor iedere geleerde, iedere echte staatsman, ieder ernstig nadenkend mens bang is. Om te begrijpen hoezeer de Westerse maatschappij en de landen in de nieuwe wereld erdoor uit hun evenwicht worden gebracht, moet u hen maar eens bezoeken en er enkele weken of maanden blijven. U zult dan beseffen in welke grote vrees, onzekerheid en angst ze leven. Ze zijn ziek. De hele maatschappij is ziek. Deze angst, onzekerheid en vrees tasten elke dag opnieuw hun levenskracht aan. Velen van de jongere generatie hebben alle hoop op een toekomst opgegeven. Daarom verwerpen ze alle moraliteit, alle waarden of Dharma of gedragsregels. Ze zeggen: “Waartoe dient dit alles? Hoe weet u dat er een toekomst is om voor te leven? Waarom zou ik iets doen? Waarom zou ik me fatsoenlijk gedragen? Waarom zou ik zus of zo zijn? We zullen toch worden opgeblazen tot atoomstof, en wanneer weten we niet. Laat ons dus pret maken zolang we kunnen.” Dit is een wanhoopgevoel, dat hen onderdompelt in een overvloed aan genotzucht.
Als na eeuwen van zogenaamde beschaving, vooruitgang en opvoeding de mensheid zou terugkeren naar de situatie waarin ze zich bevond bij de dageraad van de geschiedenis, in het barbaarse steentijdperk, zouden we de vooruitgang dan wel vooruitgang kunnen noemen? Zijn we echt vooruitgegaan? Is dit de uiteindelijke waarheid omtrent de beschaving of is er ergens iets misgegaan?
U bent het die het antwoord kunt geven, want in elke cel van uw lichaam, in het bloed dat door uw aders stroomt is het denkvermogen, de bekwaamheid, de capaciteit en de mogelijkheid tot een visie en een wijsheid ingeworteld, die u geërfd heeft van uw oorsprong.
Wij, als natie, hebben in ons verleden verlichte wijzen gehad, woudbewoners, veroveraars van de zinnen, meesters van de geest en zijn begeerten, van passie en ambitie, die hun leven wijdden aan het oplossen van het geheim van dit bestaan, het geheim van de mens, het geheim van dit heelal, het geheim van het onbekende Hier-Voorbij, dat het ongeziene Substraat, de oorsprong van de mens, zowel als van het heelal is.
U draagt in u de mogelijkheid binnen te treden in die verheven en sublieme ervaring, waarin het geheim niet langer een geheim is, waarin u met de waarheid van aangezicht tot aangezicht staat en het geheim van de mens, het heelal en de allerhoogste, oneindige Werkelijkheid een persoonlijke ervaring is. Want u ontleent uw wezen zelf aan die Grote Werkelijkheid, die werd ervaren door de supermensen uit oude tijden, de mensen van wijsheid die dit land verlichtten en zegenden. Het is om die reden dat we vertrouwen op de huidige generatie in India voor diezelfde wijsheid, die door een wonderbare traditie tot ons kwam in een ononderbroken stroom overgeleverd van generatie op generatie, door de loop van de eeuwen heen. Dit spirituele licht, deze innerlijke kennis, deze wijsheid van de juiste manier van leven en de idealen en principes van zo’n leven, dit is de echte weelde van India. Dit is de echte schat, die werd bewaakt, veilig bewaard, gekoesterd, gevoed en overgeleverd, levend en schitterend tot op deze dag.
Als mensen uit Westerse landen bij duizenden naar India komen, zelfs nu India in een toestand verkeert waarin we zelfs om het voedsel dat we eten moeten bedelen, dan is het omdat u de erfgenamen bent van deze wijsheid. Deze wijsheid is uw geboorterecht. Ze is de echte erfenis. Niet de uiterlijke aspecten van de Indiase cultuur, zoals Bhaarata Natyam, Kathaakali, Manipoeri en de grote muziektradities, zoals Taansen en Tyaagaraaja, zijn uw echte erfenis. Dat zijn slechts de voorbijgaande, veranderende en oppervlakkige aspecten ervan.
Maar diep in u is er iets dat eeuwig blijvend is en dat nooit zal veranderen. Het is de essentiële kennis van de eeuwige aard van de mens, van zijn ware relatie met het heelal, de kennis van de bron en de oorsprong van beide. Ze wordt de Goddelijke Wijsheid genoemd, Brahma Vidyaa of Aatma Vidyaa, de hogere wijsheid. Niet de lagere wijsheid of kennis van dingen hier aan de oppervlakte van de buitenwereld, kennis van metalen en mineralen, van plantaardig en dierlijk leven, van scheikundige stoffen en krachten van de natuur, maar kennis van de ervaring van het Alles, kennis van de Ziener van het heelal, kennis van de Kenner zelf en kennis van het heelal waarvan Hij de centrale factor is. Brahma Vidyaa (kennis van het Absolute) of Aatma Vidyaa (kennis van het Zelf) is uw erfenis.
Voor deze kennis komt de wereld naar India, aan uw deur. Het minste wat u kunt doen alvorens in de stroom van het Indiase leven te treden, alvorens uw post als bestuurder in te nemen, is u uitrusten met de ware geest van Bhaarata (India). Rust u eerst uit met deze wijsheid. Wees echte Bhaaratians. Wees Gnyaanis (wijzen). Wees mensen die weten; niet mensen die struikelen en rondtasten in de duisternis, die strompelen in onwetendheid. Weet wie u bent.
Dan alleen zult u zich kunnen uitrusten op de allerprachtigste manier voor de taak die voor u ligt, want welke zin heeft het honderdduizend zaken te kennen in verband met de wereld buiten u, waarmee u maar een korte tijd in verbinding staat? Wat is tenslotte uw relatie ermee? Had u voor u in dit lichaam trad enige band met deze wereld? Betekende hij dan iets voor u? Was hij zelfs maar bewust van uw bestaan?
De relatie met de wereld begon zodra u in dit lichaam trad. Dit lichaam is sterfelijk. Het is onderhevig aan groei, verandering, ziekte, verval en uiteindelijk ontbinding. Er is één grote, onweerlegbare en onbetwistbare waarheid. Het is het feit dat u, ik en iedereen op zekere dag moeten gaan. We zijn hier slechts tijdelijk. Zoals u deze academie moet verlaten binnen een jaar of twee, zo moet u ook de grotere academie van de wereld op zekere dag verlaten. Niemand kan hier blijven. Zelfs een multimiljonair of een dictator die het opperbevel voert over alle legers, vloot en luchtmacht kan niet zeggen: “Ik blijf hier, wie zal me verjagen?” Als de tijd komt, moet u het veld ruimen. Uw relatie is hier kort. U bent op deze aarde maar reizigers. Kennis van de uiterlijke wereld is dan ook maar secondair. Ze is tenslotte maar op het nut gericht.
Om het hier vol te houden, moet u iets weten over de plaats waar u leeft. Maar als u in een toestand van onwetendheid, van diepe duisternis, verkeert in verband met de vraag wie u bent, dan hebt u op niets een antwoord. U zegt misschien: “Ik ben de zoon van die en die of de dochter van die en die.”
Maar als ik u vraag: “Wie was u voor u de dochter of de zoon van die en die werd?” heeft u dan een antwoord? Weet u wie u was? Weet u wie u bent als u dit lichaam aflegt? Wat is het echte u? Wie is het wezen dat zegt: “Dit is mijn lichaam, dit is mijn hoofd.” Wie is het wezen dat zegt: “Dit is mijn geest, mijn geest is rusteloos vandaag, hij is vermoeid, ik kan niet nadenken ... “
Wie is dit wezen dat naar lichaam, geest en intellect verwijst als “mijn” en zodoende een dualiteit bevestigt? Dat wil zeggen “uzelf” en wat u het “mijne” noemt. Dat wezen moet worden gekend. Als u het niet kent, bent u onwetend, verkeert u in een toestand van spirituele duisternis, om het even hoeveel feiten over stenen, mineralen, dingen, vogels en planten u in uw geest heeft opgestapeld uit de dode bladzijden van uw leerboeken. Ze kunnen van u geen levende, trillende, vitale wezens maken. Ze stellen u niet in staat uit te stijgen boven uzelf en iets hogers te bereiken.
Uw leven zal slechts een horizontale beweging zijn, die ontstaat uit een toestand van onwetendheid omtrent uw eigen ware Zelf. Dat is ook het levenspatroon van elke hond en ezel. Ze weten niet wie ze zijn. Ze leven zo en sterven zo. Als ook de mens, die zich onderscheidt van de rest van de schepping door zijn Vichaara Shakti of intelligentie, tevreden is met een leven dat van begin tot einde wordt gekenmerkt door onwetendheid omtrent zichzelf, in welke zin staat hij dan hoger dan de dieren?
Ik leg zoveel nadruk op dit punt, omdat uzelf kennen de hoofdzaak is. Juist op dit punt is het dat de Westerse beschaving verkeerd ging. Men probeerde alles te weten te komen, maar verwaarloosde de mens. Men schonk alle aandacht aan het lichaam van de mens en aan zijn omgeving. Er werd een totale ommekeer teweeg gebracht. Kijk naar de steden, de geweldige fabrieken. Maar de mens zelf werd vergeten. Kledij en voeding, levenswijze en gedrag werden verfijnd. Maar de aard bleef zelfzuchtig, egoïstisch, onbeheerst. De mens leerde niet hoe hij zichzelf kan besturen. Hij onderwierp de natuurkrachten, maar zelf bleef hij de slaaf van zijn gevoelens en passies. In het huis waarin hij leeft is hij geen meester, maar een slaaf. Dit is de grote vergissing, het grote drama. Indien hij terzelfder tijd evenveel aandacht had besteed aan de vorming van zijn karakter, zijn natuur, de verfijning van het individu, dan zou de wereld zich niet in deze betreurenswaardige toestand bevinden.
De basis van India’s cultuur is altijd meesterschap over zichzelf geweest. De hoogste waarde in de Indiase cultuur was altijd samyama, zelfbeheersing. Wie is de grootste mens? Tweeduizend vijfhonderd jaar geleden werd deze vraag gesteld aan de prins van de Saakhyas, Siddhaarta (Boeddha). Hij die de wijsheid had gevonden en die nu Gautama Saakhya Moeni wordt genoemd, antwoordde: “Niet wie legermachten overwint, die tegen hem in slagorde staan opgesteld, is groot, maar wel hij die zichzelf overwint.” Zelfs vóór Siddhaarta, in onze oude Vedaantische literatuur, koesterden ze dit ideaal: “Jagat jitam, tena mano jitam vena. De wereld wordt overwonnen door degene die zijn geest heeft overwonnen.” Meesterschap over de zinnen en verovering van de geest, dit is altijd een van de grootste waarden geweest in India’s cultuur, want wat is de mens als hij de slaaf is van zijn zinnen?
Wat is de innerlijke anatomie van de situatie van de wereld in de huidige tijd? Ze is eenvoudig. Grote macht werd in de handen van de mens gelegd. Maar als arme slaaf van zijn egoïsme kan hij niet uitstijgen boven zijn zelfzuchtige benadering van het leven. Zijn kennis is gespeend van deugd. Wetenschap die zich onttrekt aan moraliteit wordt een dodende, vernietigende kracht. Dit gebeurde in het nabije verleden en het gebeurt nu. En dit is het verschrikkelijke vooruitzicht, dat zelfs nu de mens niet bereid is zichzelf anders te bekijken en te veranderen van een wezen dat gehecht is aan zijn begeerten en passies in een wezen dat wordt gedreven door idealen en daden, die gebaseerd zijn op deugdzaamheid, want in de handen van een mens die kan uitstijgen boven zichzelf, die zijn lagere natuur leerde beheersen, wordt macht een zegen. Hij gebruikt ze opbouwend voor het goed en het geluk van allen. Als de mens een slaaf is van zijn passies, zijn begeerten, zijn angsten, ambities voor overheersing en bezit, dan wordt macht in zijn handen een gevaar voor alle leven rond hem en wordt ze uiteindelijk het middel voor zijn zelfvernietiging.
Geliefde zonen en dochters van dit groot land van Himaalayas en Ganges, van de wijsheid van de Gietaa en de Oepanishads, dit is mijn smeekbede aan u allen, die zich op de drempel van een administratieve loopbaan bevinden: probeer iets meer te weten over uw grote wijsheid-erfenis, probeer een ernstige studie te maken van dit waardevolste aspect van uw cultuur, de essentie van uw cultuur, die onze spirituele kijk op het leven is, het concept dat het doel van het leven spiritueel is en dat het richtsnoer ervan het ideaal van Dharma (rechtvaardigheid) is. Dit is de ziel van Bhaaratavarsha (India).
De mens verblijft op de drempel van twee werelden: een uiterlijke wereld te midden van de rest van de mensheid en een innerlijke, onzichtbare wereld, waar u verbonden bent met de eeuwige bron van uw ware, essentiële wezen. U bent niet dit sterfelijk lichaam van vlees en bloed. Dit is maar een tijdelijke bedekking en verblijfplaats. Ook de geest en het intellect zijn slechts instrumenten, die u worden gegeven om te functioneren op een hoger niveau dan de dieren.
Op het lichamelijk vlak verschillen we niet van vogels, slangen en beesten, want ook wij hebben honger, dorst, kennen geslachtsdrift, slaap, vrees enz. Wat maakt ons dan verschillend? Wij kunnen denken. En heel gemakkelijk begaat de mens de vergissing te menen dat dit hem automatisch beter maakt. Het maakt u anders, maar niet superieur. Want het denkvermogen wordt gemakkelijk bedorven. Het neemt gemakkelijk de verkeerde richting. Als het wordt bestuurd door het ego, door zelfzucht, passie en haat, oneerlijkheid en bedrog, zinkt de mens lager dan het dier. Hij is dan een mens naar de uiterlijke vorm, maar in zijn gedrag, zijn leven en activiteit staat hij lager dan het dier, want dieren worden gedreven door instinct. Ze zijn niet verantwoordelijk voor hun gedrag. Ze weten niet beter. Maar de intelligente mens, die het onderscheid kan maken tussen wit en zwart, proper en vuil, goed en kwaad, waardig en onwaardig, gebruikt deze eigenschap op een demonische manier, om zijn medemensen te bedriegen, zonder te worden betrapt. Hij bedekt valsheid met de mantel van waarheid. Wij in Bhaaratavarsha (India) erkennen een nog lager niveau dan dat van het dier, namelijk het asoerisch of demonisch niveau. Het is een niveau waarop men vrijwillig genoegen schept in het berokkenen van kwaad.
Het is niet het denken dat de mens verheft boven het dier, het is deugd, goedheid van aard. Dit is de factor die in onze opvatting over cultuur de hoogste plaats bekleedt en een veelbetekenende naam kreeg: Daivie Sampad. Alle negatieve dingen die de mens lager dan de asoeras (demonen) doen zinken worden Asoerie Sampad genoemd. Als u vertrouwd bent met de Bhagavad Gietaa weet u dat een geheel hoofdstuk (hoofdstuk XVI) wordt gewijd aan het onderscheid tussen Daivie Sampad en Asoerie Sampad (goddelijke en demonische eigenschappen). Deze betekenisvolle term, Daivie Sampad, openbaart ons het geheim van onze relatie met de innerlijke wereld. De uiterlijke wereld is uw relatie met de wereld rond u. Het innerlijke heelal is uw relatie met die factor waarin u geworteld bent, vanwaar uw wezen kwam en waarin u uiteindelijk zult versmelten. Dit is het universele bewustzijn. Voorbij lichaam, geest en intellect bent u een altijd schitterend, onsterfelijk Bewustzijn. U kent geboorte, dood, noch ouderdom. U kent ziekte noch verval. U verandert nooit. U bent niet een naam of vorm. U bent man noch vrouw. U bent hindoe noch christen, moslim, jain, noch boeddhist. Er is geen kaste of afkomst voor uw werkelijke Zelf. U die op deze stoelen zit te luisteren naar mij, zijn leeftijdloos, tijdloos, goddelijk. Uw werkelijkheid is een schitterende kern van eeuwig Zijn, die van nature bewustzijn, Gnyaana Chintana, is, van nature schitterend wijsheid-bewustzijn. U bent Sat (Zijn) en u bent Chit (Bewustzijn), beginloos en eindeloos, onveranderlijk en onvergankelijk. Dat is uw ware aard.
Als u zich zou kunnen verheffen tot die dimensie van uw wezen, dan zou u een zuivere zaligheid ervaren, een extatische zaligheid of Aananda, een zoetheid die alle menselijke beschrijvingen te boven gaat. U bent Satchidaananda, Bestaan-Bewustzijn-Zaligheid. U bent mens noch dier, Asoera noch Deva, ofschoon alle mogelijkheden van al deze niveaus van bewustzijn en gedrag in het domein van uw ervaring kunnen komen als u vergeet wat uw ware aard is, als u afdwaalt van het echte centrum van uw wezen en als u betrokken raakt in een vereenzelviging met het lichaam, de geest, zijn passies en onzuiverheden, zoals toorn, afgunst, hebzucht, haat, zelfzucht. Als u daarin betrokken raakt en u ermee vereenzelvigt en zodoende afdwaalt van uw ware status, dan kunt u dier, asoera of om het even wat zijn. Behoud dit innerlijk bewustzijn en bevestig: “Hoe mijn lichaam ook verandert of door welke toestand mijn geest ook gaat, altijd blijf ik wat ik ben: Satchidaananda. ln mij ligt de mogelijkheid tot oneindige voorspoed, oneindige zaligheid en goedheid. Ik ben vrede, ik ben waarheid, ik ben schoonheid. Sat-yam, Shivam, Soendaram.” U kunt op die manier uw leven totaal veranderen.
Ik gaf u de essentie van de edele en sublieme spirituele cultuur van uw land. Ik gaf u het innerlijk geheim om uw leven te veranderen van laagheid in zuiver goud, van grofheid, zinnelijkheid en vijandschap in zuivere spiritualiteit. Wees geworteld in Zelfbewustzijn. Sta zelfs geen seconde toe dat u opnieuw in die sluimer van onwetendheid glijdt en denkt dat u deze kleine persoonlijkheid bent. U bent goddelijk, leef daarom goddelijk. Schitter met goddelijkheid, zelfs tot in uw kleinste gedachten, woorden en daden. Wees nobel. Ontwikkel een nobel karakter. Laat uw uiterlijk leven worden beheerst door dit innerlijk bewustzijn. Zie hetzelfde goddelijk beginsel in alle wezens en gedraag u dan tegenover hen, zoals u zich gedraagt tegenover uzelf. Voel voor hen zoals u voelt voor uzelf. Wat u zelf wenst te ontvangen van dit heelal, probeer dat aan anderen te geven. Geef geluk. Geef respect. U verlangt dat iedereen goed voor u is. Wees goed! Respecteer anderen. Wees waarheidsgetrouw tegenover hen. Heb anderen lief. Kwets niemand. Kleineer niemand. Veronachtzaam hen op geen enkele manier.
Dezelfde goddelijkheid schittert als een werkelijkheid in alle wezens. Dat is de gemeenschappelijke factor, het gemeenschappelijk bewustzijn, dat alle leven tot één homogene spirituele eenheid mengt. Alle leven is één, hoe verschillend de uiterlijke bedekking ook mag zijn. Geef anderen niet wat u zelf niet wenst te ontvangen. Dit is de essentie van Dharma (rechtvaardigheid). Alle gedrag dat gebaseerd is op andere overwegingen ontstaat slechts uit zelfzucht. De essentie van Dharma is goddelijkheid te zien in anderen.
De rijke culturele schat van Bhaaratavarsha (India), de innerlijke erfenis, is: “Ik ben goddelijk en dus moet ik goddelijk leven. De goddelijke vonk bezielt alle wezens. Ik moet me dus gedragen tegenover anderen zoals ik me gedraag tegenover mezelf, want dezelfde goddelijkheid verblijft in de arme, de arbeider, de steenhouwer, de sjouwer die zware lasten tilt, de ongeletterde, iedereen.” Koester deze eerbied voor het leven en heb dit respect voor ieders individualiteit. Begin uw loopbaan met nederigheid, met deze innerlijke visie. Niet als verwesterde, verengelste of veramerikaniseerde bestuurders. Laad niet nog meer lijden op de schouders van mensen die het al zo hard te verduren hebben. Vang uw loopbaan aan als ware Bhaaratians, als waarachtige zonen en dochters van dit grote land, dat de visie bezit van de goddelijkheid van de mens en dat het hele heelal ziet als een manifestatie van het goddelijke, als een uitdrukking van het goddelijke, als Vishvaroepa of Viraatroepa. Bestudeer grondig de Gietaa. Maak er uw eeuwige metgezel van. En vele van de dingen die ik hier zei, zullen zo helder worden als de dag. Het elfde hoofdstuk van de Gietaa gaf deze grootse visie aan Arjoena: het hele heelal is een uitgestrekte, prachtige manifestatie van de ene goddelijke werkelijkheid. Zie goddelijkheid in anderen. Handel met respect, met eerbied. Wees nederig. Sta nooit toe dat uw gevoel van abhimaana of status, autoriteit of macht u blind maakt voor het grote voorrecht te dienen, want anderen dienen met nederigheid zuivert het hart, vult het hart met sympathie, medeleven, begrip, vriendelijkheid, de begeerte te helpen en te dienen. In een zuiver hart daagt de innerlijke visie, het spiritueel bewustzijn. Hoe zuiverder u wordt, hoe meer licht er in u schijnt en hoe idealer uw leven wordt.
Leef als een god op aarde. Verpersoonlijk India. Dit is mijn oprechte smeekbede. Het verleden is voorbij. Maar de toekomst ligt in uw handen. Breng een nieuw licht, een nieuwe zuiverheid, een nieuwe standaard, een nieuw karakter aan uw generatie. En laat India door u gezegend zijn. Door u, laat duisternis plaats maken voor licht. Door u, laat het lijden, de frustratie en de ontgoocheling van de mensen plaats maken voor een nieuwe vreugde, een nieuwe hoop, een nieuwe ontplooiing van energie in positieve en constructieve banen. Ik zie in u de hoop van India en aldus de hoop van de mensheid, want het is voor dit ideaal dat zovele mensen naar India komen. India heeft de balsem voor de wereld, die lijdt aan spirituele blindheid en ethisch en moreel verval.
Draag zorg voor uw gezondheid, want het lichaam is het instrument waarmee u werkt. Wees matig in eten en drinken. Raak geen alcohol aan. Cultiveer deze verderfelijke, verachtelijke, schandelijke gewoonte niet. Het is volstrekt on-Bhaaratian. Als de mens zijn zinnen verliest in drank, wat is hij dan nog waard? Hij is dan slechter dan een dier. Daarom, hoed u ervoor en behoud uw eer. Verdien het respect van de mensen die u gaat dienen. Drink niet en rook ook niet. Roken is de grootste stompzinnigheid. Dit is een eenvoudige waarheid, die ik u zeg. In Amerika dat we zo na-apen, staat op ieder pakje sigaretten: “Roken kan kanker veroorzaken.” Geen redelijk mens zal moedwillig zijn gezondheid schaden.
Beschouw alle vrouwen, uitgenomen uw eigen Dharma Patni (echtgenote), als moeders die u moet respecteren en dienen. Houd u aan het edele ideaal van Eka Patni Vrata (de gelofte slechts één vrouw te hebben). (In wat volgt, verwijst Swamiji naar een episode uit het Raamaayana. Tijdens zijn afwezigheid werd Raama’s gemalin, Sietaa, geschaakt door de demon Ravana, koning van Shrie Lanka. Sietaa had haar juwelen hier en daar laten vallen, als een spoor om haar terug te vinden. De juwelen werden getoond aan Lakshmana, de broer van Raama. Hij had Sietaa als laatste gezien.) Toen Raama de sieraden aan Lakshmana toonde en vroeg: “Herken je deze juwelen die mijn geliefde Sietaa vanmorgen droeg?” dan antwoordde Lakshmana: “Ik weet het niet.” Maar toen hem de sieraden werden getoond die ze aan haar voeten had gedragen, antwoordde hij: “Ja, die herken ik.” Hij had Sietaa’s gezicht niet gezien. Hij wist niet welke juwelen ze droeg aan haar hals, in haar oren enz. Maar ‘s morgens had hij voor haar, de gemalin van zijn broer, gebogen en zodoende de sieraden aan haar voeten gezien. Dit is Lakshmana. Dit is Bhaarata (India). Dit bent u. God zegene u allen.
Harih Om Tat Sat.
